خانه | پژوهش | پرونده ویتامین پی دنیای نقاشی معاصر | ژو تیه­‌های

معرفی صد و چهارده نقاش معاصر

پرونده ویتامین پی دنیای نقاشی معاصر | ژو تیه­‌های

ویتامین پی دنیای نقاشی معاصر | ژو تیه­‌های Zhou Tiehai

نوشته: هو هانرو Hou Hanru

سایت تندیس ترجمه پریسا پوراصل

در این پرونده به ترجمه جستارهای کتاب اول ویتامین پی خواهیم پرداخت. این مجموعه جستارها را محققان و منتقدان مهم عرصه هنر درباره نقاشان مطرح جهان نگاشته‌اند. خواندن این مطالب هم دریچه‌ای به دنیای نقاشی معاصر می‌گشاید و هم مروری است بر شیوه جستار نویسی و نقد نقاشی معاصر.

قسمت های قبل را اینجا بخوانید:

ژو تیه­‌های از منحصربه­‌فردترین هنرمندانی است که در دهه نودِ هنر معاصر چین ظهور کرده است. او در شانگهای زندگی می‌کند، شهری که شاهد سریعترین رشد و مدرنیزاسیون در جهان بوده است. شانگهای را می‌توان کانون تجربه جهانی شدنِ ناگهانی دید که [این امر] نسخه مدرنیزاسیون نامعمولی ایجاد کرده است. ژو به این واقعیت درحال تحول به شدت حساسیت نشان می‌­دهد. او در کارهای چندرسانه‌­ای خود مساله جهانی شدن و تجاری شدن جامعه‌­اش را هدف می‌­گیرد. بدون شک دگرگونی­‌ها در محیط او منحصر به شانگهای نیستند، بلکه این مدل کلی جهانی شدن است. مطمئناً این فرآیند به هیچ وجه آرام و ساده نیست. بلکه با کشمکش و مقابله و تعارض همراه است. هنر نیز به­‌مثابه بخشی از زندگی واقعی لاجرم باید درگیر چنین مباحث پرتنشی باشد.

نقاشی معاصر

کارهای ژو تیه­‌های این موضوع را به روشنی نشان می­‌دهد. او در مجموعه پوسترها و نقاشی­‌های «کنفرانس مطبوعاتی» ۸-۱۹۹۷ اظهار می­‌کند: «روابط در دنیای هنر همچون­ روابط بین دولت­‌ها در دوران پس از جنگ سرداست». زبان هنری ژو، با وجود نقدهای طعنه­‌آمیزش، زبانی رها و غیررسمی است. او تعریف­‌های پذیرفته­‌شده را قبول نمی‌­کند و حتی خود را در موقعیتی ورای شیوه‌­های قراردادی خلق اثر قرار می­‌دهد. تیه­­‌های از تکنیک چندرسانه­‌ای برای نقد استثمار و دستکاری «هنر جهان سوم» توسط رسانه و نهادها و بازار بین المللی هنر استفاده می‌­کند که معمولاً در پوشش مسخره کردن خود رخ می­‌دهد. او در کنار تمامی این تجربه‌­ها با عکاسی، ویدیو، طراحی با کامپیوتر و همچنین پرفورمنس مرتباً به نقاشی باز می­‌گردد. هرچند نقاشی­‌اش نیز تفسیری طعنه­‌آمیز از خود نقاشی است [هنری] که به­‌راحتی می­‌تواند قربانی تجاری شدن شود. او فقط ایده و موتیف خلق می‌­کند و اصل کار را دستیارهایی که استخدام کرده است اجرا می­‌کنند.

نقاشی معاصر

آنها نقوش گوناگون را با رنگ­‌های صنعتی بر روی توپ­‌های پارچه اسپری می­‌کنند. این تصویرها، از چهره ستاره‌­های فرهنگ پاپ و دنیای هنر گرفته تا موزه­‌های معروف، به صورتی نرم و یکنواخت رنگ می­‌شوند تا شبیه به آگهی­‌هایتبلیغاتی­‌ای شوند که با دست نقاشی می­‌شوند. ژو اخیراً مجموعه ای به نام «دارونما»[۱] برای مقایسه نقاشی‌­های غربی و چینی خلق کرده است -که تلویحاً می‌گوید هنر برای آنها که م‌ی­کوشند در دنیای هنر اثربخش باشند نوعی تسکین دادن خویشتن است-  مخاطبان می‌­توانند این طومارهای داستانی مضحک و طعنه­‌آمیز را دستکاری کنند و به وسیله ی دکمه­‌های کنترلی که در این اینستالیشن تعبیه شده است آن ها را به بالا یا پایین هدایت کنند.نقاشی معاصر

او با دعوت از مشارکت عمومی در خلق اثر در حقیقت از مخاطب می‌خواهداین تصور پوچ را درمورد خاص و یکتا بودن نقاشی از ذهن خود بیرون کند. تهی بودن خود فعالیت هنری که آشکار می­‌شود، جایگاه نقاشی هم بین هنرمندانه خلق شدن و اجرای سرگرمی­‌ای بی‌­معنی نوسان می­‌کند. برای تاکید بیشتر و ادامه این طرز فکر، ژو تیه­‌های با همپوشانی تمایزهای موجود بین خود و دستیارانش در هویت خودش هم ساختارشکنی می­‌کند. در آثار اخیرش اصرار دارد که اثر باید به امضای مشترک با همکارش «ژائو لین» و هرکسی که دستی در آفرینش آن داشته است برسد. در مجموع هنر ژو تیه­‌های به هیچ وجه قابل پیش­بینی نیست. هنر او به دور از هرگونه خودخواهی افراطی و کاملاً باز است.

زو تیه های در سال ۱۹۶۶ در شانگهای چین به دنیا آمده است. هم‌اکنون ساکن شانگهای است و در همان‌جا به فعالیت‌ هنری مشغول است.

نقاشی معاصرگزیده نمایشگاه‌های انفرادی:

۲۰۰۱) «هنرمند این‌جا نیست»٬ گالری شانگهارت، شانگهای، چین و بنیان فرهنگی ISE نیویورک.

۲۰۰۰) «پلسیبو سوییس»، موزه‌ی هنرهای معاصر هارا، توکیو، ژاپن.

«دیدار در شانگهای»، انجمن کاخ موزه‌ مورسبرویخ، لورکوزن، آلمان.

«اشتیاق»، گالری کوآدروم، لیزبون.

۱۹۹۹) «از اشتباه کردن نترس» گالری شانگهارت، شانگهای، چین.

۱۹۹۸) «دو هنرمند معاصر چینی» گالری خانه‌ی نمایش، ونکوور، کانادا.

«فضای نهایی (یا آخرین مهلت) شماره ۴» کنسولگری آلمان، شانگهای، چین.

۱۹۹۶) «بسیار مادی-بسیار معنوی» گالری CIFA، پکن.

نقاشی معاصر

گزیده‌ای از نمایشگاه‌های گروهی:

۲۰۰۱) « زندگی در زمان، هنرمند معاصری از چین» ایستگاه قطار هامبورگر، برلین.

«سایه­‌ها و سیلوئت­‌ها» ویلهلمینا کوارتر، تیلبرگ، هلند.

۲۰۰۰) «دوستان چینی ما» گالری ای سی سی، وایمار، آلمان و گالری نودلی، دانشگاه باهاوس، وایمار، آلمان.

«مدیا سیتی» سئول.

«خروج» گالری چایزن هال، لندن.

۱۹۹۹) «دوسالانه بین‌المللی عکاسی» مکسیکوسیتی، مکزیک.

«شهرها در حرکت، شماره ۶» موزه‌ی هنرهای مدرن هلسینکی و دوسالانه ی ونیز، ایتالیا.

«نمایشگاه بین‌المللی هنرمندان آسیایی» موزه‌ی هنر آسیایی، فوکووکا، ژاپن.

«نگاه به بیرون، نگاه به درون» موزه‌ی هنرهای معاصر پلاگ این، وینی پگ، کانادا.

۱۹۹۸) «رسانه­ای شدن» موزه‌ی هنرهای شرقی، سوئد.

«شهرها در حرکت، شماره ۳» P.S.1، لانگ آیلند سیتی، نیویورک.

«جایی میان زمین و آسمان» موزه‌ی فنگ پیشان، هونگ کونگ، چین.

«شهر آسیا»٬ خانه‌ی آسیا و گالری عکاسان، لندن.

۱۹۹۷) «یک رژه ی طولانی دیگر: هنر مفهومی چینی»، بنیاد فوندامنت، برده، هلند.

[۱] placebo

نوشته‌های پیشنهادی

دوریس سالسدو

پس‌لرزه‌های سوگ و نبش قبر شاعرانه در آثار دوریس سالسدو

دوریس سالسدو | Doris Salcedo پس‌لرزه‌های سوگ و نبش قبر شاعرانه  پرونده‌ی چالش فضا در ...

دیدگاهتان را بنویسید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *

این سایت از اکیسمت برای کاهش هرزنامه استفاده می کند. بیاموزید که چگونه اطلاعات دیدگاه های شما پردازش می‌شوند.