خانه | نگارخانه‌ها | نمایشگاه عکس مریم فیروزی کتاب خوانی برای خیابان‌های تهران در گالری ثالث

گشایش 22 اردیبهشت 96

نمایشگاه عکس مریم فیروزی کتاب خوانی برای خیابان‌های تهران در گالری ثالث

نمایشگاه عکس مریم فیروزی در گالری ثالث
نمایشگاه انفرادی عکس
عنوان: کتاب خوانی برای خیابان های تهران
هنرمند: مریم فیروزی
گالری: گالری ثالث

گشایش: جمعه ۲۲ اردیبهشت ۱۳۹۶، ساعت ۱۶ الی ۲۲
نمایشگاه تا ۳ خرداد ادامه دارد.
بازدید همه روزه از ساعت ۱۰ الی ۲۱
جمعه ها از ساعت ۱۶ الی ۲۲
کریم خان، بین ایرانشهر و ماهشهر، شماره ۱۴۸، گالری ثالث

مریم فیروزی در بیانیه خود چنین می نویسد:

ویترویوس معمار روم باستان برای اولین بار مفهوم خیابان را به کار گرفت. و با توصیف مناظر خیابانی به سه دسته‌ی حزن‌انگیز، خودمانی و افسانه‌ای آرایش فضاهای شهری را از هم متمایز کرد. اما میان آشفتگی مداوم تهران، تصاویر پیوسته حزن آلودترند تا افسانه‌ای.

رابطه‌ی من و شهر همواره به امری پیچیده بدل می‌شود مادام که در حرکت‌ام و تصاویر شهر چه حزن آلود و چه خودمانی بی هیچگونه توقفی پشت سر هم محو می‌شوند. من با پناه گرفتن در میان دیوارهای خانه، آشفتگی حزن آلود تهران را در قلب خیابانها باقی می‌گذارم. تخیلاتم میان دیوارهای آپارتمان شخصی‌ام با کتاب‌هایی که از سر و روی دیوارها بالا می‌رود، محبوس شده‌اند.

هر روز ما مسافرین شهری تخیلات و آرمان‌هایمان  را در خانه جا می‌گذاریم و بی آنکه در مناظر حزن‌آلود، خودمانی و افسانه‌ای تهران، نگره‌ای بیابیم، به همراه هزاران همسفر دیگرخیابان‌ها را به سرعت طی می‌کنیم. آنقدر که مسیر سفر فراموش می‌شود و تنها مبدا و مقصد باقی‌می‌ماند. خیابان تبدیل شده است به محلی برای سبقت، نه مکانی برای پیمایش. مکانی که خاموش است، در حالیکه می‌تواند  داستان زندگی جمعی را بگشاید. محلی باشد از همپوشانی تخیلات فردی، تا تخیلات و خاطرات جمعی شکل بگیرد.

از این رو به خیابان می‌آیم. لحظه‌ی شخصی‌ام را عمومی‌ می‌کنم. کتاب می‌خوانم. تخیلاتم را با شهر می‌آمیزم. مقابل دریچه‌ی دوربین قرار می‌گیرم و برای لحظه‌ای خود را میان تخیلاتم متوقف می‌کنم. شاید در این صورت برای ثانیه‌ای بایستیم. نسبتمان را با هم بیابیم. خیابان را به محلی برای تامل و مکانی برای تعامل تبدیل کنیم، تخیل شهر را گسترش دهیم.

مریم فیروزی

درباره‌ی مریم فیروزی:

مریم فیروزی یک هنرمند چند رشته‌ای است؛ از نوجوانی مجذوب ادبیات و نقاشی می‌شود و به شکل حرفه‌ای به  خوشنویسی می‌پردازد و موفق به گرفتن درجه‌ی ممتاز می‌شود. به ایجاب دیپلم ریاضی‌اش در رشته‌ی کارشناسی نرم‌افزار تحصیل می‌کند و بلافاصله بعد از آن به دانشگاه هنر تهران می‌رود و مدرک کارشناسی و کارشناسی ارشدش را در رشته‌های سینما و مطالعات سینمایی دریافت می‌کند.

سینما همان فضای چند-رسانه ای را برای او فراهم می‌کند تا بتواند به علایق گوناگون هنری‌اش همچون عکاسی و نقاشی در یک مدیوم بپردازد. از مهمترین دغدغه‌های او که در تمامی تجربیات‌اش مشهود است به چالش کشیدن رسانه‌ای است که خودش به عنوان هنرمند در آن دست به آفرینش می‌زند. پایان‌نامه‌ی او با عنوان “خودبازتابی در سینما” که به عنوان پایان‌نامه‌ی برگزیده‌ی سال انتخاب شد، اولین اقدام تئوریک او برای به پرسش کشیدن رسانه پیش از به سخن درآوردن آن است.

به موازات این رویکرد انتقادی، دیگر مسائل مورد علاقه‌ی او از جمله زنان، فرهنگ، و انزوا در جامعه‌ی مصرف‌گرای امروزی است، که در آثارش با نگاهی دیگر مورد بازنگری قرار گرفته است.

نوشته‌های پیشنهادی

کرونا و نمایشگاه های نیویورک

بیداری اقتصاد هنر در اضطرار کرونا

بیداری اقتصاد هنر در اضطرار کروناگالری‌های نیویورک چگونه در دوران کرونا زنده مانده و رشد ...

دیدگاهتان را بنویسید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *

این سایت از اکیسمت برای کاهش هرزنامه استفاده می کند. بیاموزید که چگونه اطلاعات دیدگاه های شما پردازش می‌شوند.