خانه | نقاشی | فواصل نامطبوع وقاحت هنر، نقد نمایشگاه رضا سمیعی

گالری سهراب

فواصل نامطبوع وقاحت هنر، نقد نمایشگاه رضا سمیعی

نقدی بر نمایشگاه رضا سمیعی در گالری سهراب
فواصل نامطبوع وقاحت هنر

سایت تندیس به قلم جاوید رمضانی

«اثاثیه‌ای با شکل‌های کشیده، فرسوده، پژمرده و پرتمنا، بدان می‌ماند که غرق در رؤیاست؛ گویی بهره‌مند از حیات خوابگردهاست و … بر دیوارها، نشانی از وقاحت هنری نیست…» 

 اتاق دوگانه، بودلر

رضا سمیعی
احساس واقعی نشأت گرفته از خلوتی است که جبر تن، مکان و زمان بر ما تحمیل می‌کند، بازتاب تصاویر در هم نقاش، راه نجاتی بر تألم ناچاری و ادامه دادن است.
اتاق‌ها و فضاهای تصویری رضا سمیعی، معصومانه حیات خوابگردی پاییزها را قوام بخشیده است؛ خشونتی نه چندان غیر قابل باور و لطافتی که سراپا پدیداری احساسات نقاش را بازگو می‌کند.رضا سمیعی
رمانتیسم سمیعی از جنس معاصر زندگی است. در خیابان‌های تهران نوستالژی دور افتادن نه یک تقدیر تاریخی معمول، بلکه یک ایجاب و شتاب‌زدگی غیر طبیعی است. هنگامی که در مقابل تابلوی ترجمه‌ی تنهایی سمیعی ایستادم، بدن تکه تکه در فضای محفظه‌ای طاقچه‌ای با رنگ‌های خاکستری و گاهاً فام تنها چشمان نیم تنه را به خود جذب کرد. ملحفه‌ای از خشونت، نفرت و انهدام اندام‌های مانکن‌های درهم پیچیده شده.رضا سمیعی
سمیعی با قدرت، جنس دوگانه‌ای از بافتار تصویری، یعنی کلاژهای واقعگرای عکس‌گونه و نقاشی را شکل می‌دهد. مخاطب در نظر نخست این تمایز را درک نمی‌کند، اما با گذر زمان جنس تصاویر عکس گونه از بدنه نقاش جدا شده و شکلی از آوارگی و تناقض نمایی را ارایه می‌دهند. گریز نقاش از هارمونی نه در عمد تکنیکی بلکه در فقدان پذیرش همگنی آنچه واقعیت اطراف می‌نامند هویت می‌یابد.رضا سمیعی
در کارنمای سمیعی آثار بزرگ‌تر عقلانیتی استوار به خاطرات زندگی دارد. خاطرات فراق، این جدایی‌ها حاصل سفرها و مرگ‌ها نیست، بلکه در عین حضور فیزیکی رخ می‌دهد که ماحصل ماسک‌های متداولی است؛ که در زیست اجتماعی قطورتر گردیده و در زندگی‌های خصوصی ملموس‌تر می‌گردد و در انتها به حقیقتی مهیب‌تر مبدل گردیده است؛ حقیقت تنهایی و مسئولیت فردیت بر شانه‌های تمامی انسان‌ها.رضا سمیعی
موریس بلانشو در کتاب آخرین انسان می‌سراید:
– چه کسی باید ستایش شود، که به سراغ‌مان می‌آید، که به انتظار ماست!
– «مارما»
– و خورشید ـ خورشید نورش را از کجا می‌آورد.
– فقط و فقط از ما
– و آسمان ـ آسمان دقیقاً چیست؟
– انزوایی که درون ماست.
– پس به که باید عشق ورزید؟
– «من»رضا سمیعی
سبُکی تحمل ناپذیر زیستن امروز، رنگی از دلنگان ماندن در مکعب‌های خاکستری و رنگین با حباب‌های کذب مصطلح و بخاراتی دارد که سمیعی آن را معنا بخشیده است؛ پرده‌ای نه چندان تابع زیبایی و نه چندان مطبوع سبک‌های متداول تاریخ هنری، تراژدی روایت نقاش آرام و طغیان‌گر نیست. در این آثار هنرمند تحت قیومیت اسطوره‌های قومی تمایلی به طغیان، نبرد و تخاصم ندارد. مانکن‌های نقاش در هیأت گارسون رستوران، روزمرگی خوراک صورتک‌های دیجیتال را سرو می‌کند.رضا سمیعی
کیفیت استعاره‌ای منطق تصویری سمیعی در بیان قدرت انضباطی جامعه مدرن شکل گرفته است؛ قدرتی مبتنی بر تفرد و انزوای پنهان شبکه‌های فضایی؛ آیا دیوارهای نقاش سلول‌های انفرادی معاصر است!رضا سمیعی
چراغ‌های خاموش پنجره برج‌های گرانقیمت و یا اطاق‌های ارزان‌قیمت پانسیون‌ها کارمندی نیست. این سود مداری امروز آیا حاصل فردباوری نیست؟ تنه‌های جامانده میان دو فضا تمثیل چیست؟ عشق و …، فردیت و فرد چیست. کدام جهان را سامان می‌دهد کدام چند درصد باعث خرید بیشتر می‌گردد و جهان رنگارنگ تابلوهای تبلیغات را گسترش می‌دهد. هیچکدام تنها دلنگان ماندن میان این دولت که فواصل نامطبوع را معنا می‌کند.رضا سمیعی

نقد نمایشگاه های قبل به قلم جاوید رمضانی را اینجا بخوانید:

حسین والامنش

حسین والامنش هنرمندی دغدغه‌مند و ایده پرداز

حسین والامنش هنرمندی دغدغه مند و ایده پرداز نقدی بر نمایشگاه حسین والامنش در گالری پروژه‌‌های آران با عنوان «از کجا آمده‌ام» سایت تندیس به قلم جاوید رمضانی براساس ثبت تاریخ، اصطلاح هنر مفهومی به جریانی اطلاق می‌شود که اوج آن بین سال‌های ۱۹۶۶ و ۱۹۷۲ میلادی در غرب بوده است. آنچه هنر مفهومی را …

۰ comments
وحید محمدی

واقع گرایی اندیشمندانه در آثار وحید محمدی

واقع گرایی اندیشمندانه در آثار وحید محمدی نقدی بر نمایشگاه وحید محمدی در گالری آتبین سایت تندیس به قلم جاوید رمضانی واقع‌گرای اندیشمند سهروردی فیلسوف و حکیم مسلمان با ارایه نظریه حکمت اشراق، نور را در جایگاهی والا و دارای مراتب تجلی متفاوتی نسبت به هستی‌شناسی ایران اسلامی قرار می‌دهد، آنچنان‌که نور ملکوتی جزء عناصر …

۰ comments
استپانیان

آرمان استپانیان | هرچه پیش‌پا افتاده‌تر بهتر

آرمان استپانیان | هرچه پیش‌پا افتاده‌تر، بهتر نقدی بر آثار آرمان استپانیان سایت تندیس به قلم جاوید رمضانی در پارکینگ پروانه من بسیاری از تصاویر را که کسی به دنبال آن نیست خریداری می‌کنم. عکس‌های قدیمی، تصاویر خانوادگی بی‌ارزش، مکان‌های نامعلوم یا تبلیغات قدیمی، فیلم‌ها و کارت پستال‌های ساده و دیده نشده. این تصاویر را …

۰ comments
سعید امدادیان

سعید امدادیان با عینکی نه چندان غماز

سعید امدادیان با عینکی نه چندان غماز نقدی بر نمایشگاه سعید امدادیان در گالری هور سایت تندیس به قلم جاوید رمضانی نقاشی منظره از ابتدای پیدایش آن نه تنها چهره‌ی فیزیکی جهان را بازنمود کرده است؛ بلکه رابطه‌ی انسان و طبیعت و در نهایت روابط انسان‌ها در طبیعت را هم به تصویر کشیده است. در …

۰ comments
کیومرث کیاست

کیومرث کیاست | نقدی بر نمایشگاه روایت جنون در گالری ساربان

کیومرث کیاست | نقدی بر نمایشگاه روایت جنون در گالری ساربان من زندگی را انتخاب نمودم سایت تندیس به قلم جاوید رمضانی مرگ هستی را بر انسان مکشوف می‌کند. در سرشت سوگناک زندگی، انسان در جستجوی امید می‌زید، ابدیت چهره‌ای رازآلود و جاودانه دارد. انسان از نیستی گریزان است و جاودانگی دغدغه‌ی این موجود فانی …

۰ comments

نوشته‌های پیشنهادی

هارولد آنکارت

هارولد آنکارت با عادت‌های متفاوت و نگاه متفاوت به هنر

هارولد آنکارت درختان خوش‌رنگ و لعابش را به چلسی می‌آورد نقاشی با عادت‌های متفاوت و ...

دیدگاهتان را بنویسید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *

این سایت از اکیسمت برای کاهش هرزنامه استفاده می کند. بیاموزید که چگونه اطلاعات دیدگاه های شما پردازش می‌شوند.