فیلیپ هالسمن، تسخیر حقیقت دست نیافتنی

فیلیپ هالسمن،تسخیر حقیقت دست نیافتنی

بررسی سیر عکاسان فرمالیسم تا پلورالیسم
خلاصه کتاب عکاسی نمایی از مدرنیسم

نوشته: ون درن کوک | ترجمه: غلامحسین فتح الله نوری | انتشارات حرفه هنرمند

سایت تندیس: تلخیص محدثه شادمهر


فیلیپ هالسمن Philippe Halsman

«عکاسی برایم ممکن است بسیار جدی یا بازی و تفریح باشد، تلاش برای تسخیر حقیقت دست نیافتنی با دوربین عکاسی، اغلب عملی مأیوس کننده‌ است، خلق تصویری که فقط در تخیل شخص وجود دارد بازی هیجان انگیزی است. من از این بازی به ویژه وقتی که با نقاشی سوررئالیست سالوادور دالی سرگرم می‌شوم، بسیار لذت می‌برم.»فیلیپ هالسمنفیلیپ هالسمن از پانزده سالگی شیفته عکاسی بود. وی اولین عکس روی جلد مجله لایف را در سال ۱۹۴۲ ثبت کرد و در طی سی سال بیش از صد عکس در زمینه پرتره گرفت. وی پرتره‌هایی با دیدگاه روان‌شناسی می‌گرفت تا ابعاد جدیدی از وجود اشخاص را نشان دهد و در این مسیر از چهره‌های بنامی چون آلبرت انیشتن، وینستون چرچیل، مرلین مونرو، هانری ماتیس و… عکاسی کرد. هالسمن در زمینه عکاسی کتاب‌های متعددی را به چاپ رساند. و در مدرسه عکاسان مشهور در کنتاکی در سمت استاد به تدریس پرداخت.فیلیپ هالسمنآثار هالسمن بیشتر حال و هوای آثار برادران مارکس را داشت تا آندره برتون یا ماکس ارنست. هالسمن ایده‌ی عکاسی از دالی در حال پرش را از یکی از نقاشی‌های او به نام لدا اتمیکا در نمایشگاهی به سال ۱۹۴۸، الهام گرفته بود. هالسمن از اینکه همه چیزهای درون تابلو در هوا معلق‌اند، بسیار هیجان زده بود. وی از دالی پرسیده بود چرا نام لدا اتمیکا را برای این اثر برگزیده، دالی در پاسخ گفته بود: «چون همه چیز در اتم معلق است؛ الکترون‌ها، پروتون‌ها، مزون‌ها، نوترون‌ها و دیگر خرت و پرت‌ها. و چون در دوره اتمی زندگی می‌کنیم باید از هرچه در فضا معلق است نقاشی کنم.» این‌گونه بود که هالسمن چنین عکسی را در تاریخ ثبت کرد. این عکس که دالی اتمیکا نامیده شد، یک تابلو نقاشی، سه گربه، یک صندلی، سه پایه نقاشی و فورانی از آب را نشان می‌داد؛ که همگی در میان هوا و زمین ثابت مانده‌ بودند. حالت خاص چهره دالی در این تصویر و احساس سکونی سحرآمیز ما را به حال و هوای بعضی از تابلوهای معروف هنرمندان سوررئالیست اسپانیا می‌برد.فیلیپ هالسمنهالسمن سعی براین داشت تا با واداشتن سوژه‌ها و نمایش چنین حرکات غیرمعمولی، جنبه‌هایی از شخصیت درونی‌شان را که در روال معمول عکاسی پرتره پنهان می‌ماند، ثبت کند. وی معتقد بود: «کسی که به هوا می‌پرد فرصت چندانی برای فیگور گرفتن در برابر دوربین عکاسی ندارد.» هالسمن در جایی نوشته است: «برای آنکه پرتره واقعی ساخته شود، عکاس باید ماهیت موضوع آن را ثبت کند. در اینجا عینیت پرتره و نیز دشواری ثبت آن نهفته است. عکاس ژرف‌تر را می‌کاود، لنز فقط سطح را می‌بیند.»فیلیپ هالسمن

شماره‌های پیشین خلاصه کتاب عکاسی نمایی از مدرنیسم را اینجا بخوانید:

[su_posts id=”52745″ tax_operator=”0″ order=”desc”][su_posts id=”47315″ tax_operator=”0″ order=”desc”][/su_posts]

[su_posts id=”51808″ tax_operator=”0″ order=”desc”][su_posts id=”47315″ tax_operator=”0″ order=”desc”][/su_posts]

[su_posts id=”50705″ tax_operator=”0″ order=”desc”][su_posts id=”47315″ tax_operator=”0″ order=”desc”][/su_posts]

[su_posts id=”49382″ tax_operator=”0″ order=”desc”][su_posts id=”47315″ tax_operator=”0″ order=”desc”][/su_posts]

[su_posts id=”48148″ tax_operator=”0″ order=”desc”][su_posts id=”47315″ tax_operator=”0″ order=”desc”][/su_posts]

[su_posts id=”46242″ tax_operator=”0″ order=”desc”][su_posts id=”47315″ tax_operator=”0″ order=”desc”][/su_posts]