سه شنبه , ۲۹ مرداد ۱۳۹۸
خانه | مجسمه | رویه‌ی لغزان یاد، مغاکی امن در نمایشگاه «هزاران اکنون»

نقد نمایشگاه مجسمه هومن بابایی زاد

رویه‌ی لغزان یاد، مغاکی امن در نمایشگاه «هزاران اکنون»

هزاران اکنون مجسمه‌های هومن بابایی‌زاد
گالری شیرین
آوام مگ: سمیرا حسینی کهنموئی
hooman babaeizad shirin gallery 37

نمایشگاه «هزاران اکنون» از منظر توصیف، حجم‌­هایی انگاره­ای هستند و حاصل پندارهای آهنگین­اند. هومن بابایی­ زاد از سال ۱۳۸۴ عضو انجمن مجسمه‌­سازان ایران است و نمایشگاه انفرادی خود را در گالری شیرین بر پا نموده. در این کارنما، ساختار فرم­‌هایی به موازات هم روئیت می­‌گردد. زیر ساخت فکری حجم­‌های وی به نوعی از «پندار» و «گمان» نشأت می­‌گیرند. در توصیف آثار او می‌­توان بستری لغزان، به سمت مغاک ژرف رویا و ناخودآگاه را مشاهده کرد.

babaeizad3

شاکله کلی این رخداد، فرم‌هایی در جریان‌اند، که به صورت حجم‌های هم‌ خانواده، ساخته شده است. «هزاران اکنون» عنوانی است که از جریان جهت یافته‌ی هنرمند از هزاران جویبار روان در بستر ذهنیت پیشینی او شکل گرفته است.
پردازش فرم در این حجم‌ها، از خاستگاه ایده و رویا، مراد شده است. «اکنونِ من» و «یاد» در حجم‌های هومن بابایی زاد تبدیل به امری زیبایی‌شناسانه از نهاد و ناخودآگاه است. بنیادی از انگیزه به صورت، توانمندی کارساز بیرونی در هنرمند، آغازگر و پایه‌گذار روند خلق حجم‌های او محسوب می‌شود. پیوندی بنیادی و ژرف، بین خلق اثر به عنوان پرداختی روانشناسانه و خوانشی زیبایی‌شناسانه در آثار هنرمند می‌توان برقرار کرد. پیوندی که تنها در نمودها و نشانه‌های بیرونی حجم‌ها دیده می‌شود ولی تحت عنوان هارمونی قابل تکثیر نیست.

babaeizad2

از مختصات این کارنما استفاده از متریال‌های متفاوتی چون شیشه و فلز است. در خوانشی پدیدارشناسانه، محور تاویل آثار، فرم، معنادار است و آن‌که تا چه حد وحدت فرم و معنا در تببین این آثار به عنوان پدیده‌ای هنری دیده می‌شود، و قابل نقد است.
هنرمند در بیانیه خود می‌گوید تمایز بین من و اکنونِ من می‌تواند در سه حالت نمود پیدا کند. اول هذیانی در لایه‌های امن، دوم زندانی ابدی به سمت نیستی، سوم اکنون ناب. در این بیانیه رگه‌های هیچ انگاری فعال و روانشناسی و ایده‌ال‌گرایی دیده می‌شود. ایده‌های حجم گونه‌ی هنرمند به مثابه‌ی تندبادی حرکت فعال و متاثر دارد و دریا و بستر افکار او را بر آشفته و تبدیل به شکل‌ها و رنگ‌هایی از فلز و سردی محسوس از آن جنس کرده است. این حرکت فعال از آگاهی در حجم‌های هومن بابایی زاد، خیزابه‌هایی سترگ، هم‌راستا با فرم در دید مخاطب بر می‌انگیزد. چگونگی تولید این خیزابه‌ها و نیروی کوبش و روبش در آن‌ها، در سوژه‌های هومن بابایی زاد در قالب حجم، هم به توان و توفندگی تندباد به پیش فرض‌های هنرمند وابسته است و هم به ژرفا و پهناوری بستر دریای دانش و آگاهی او به عنوان هنرمند.

babaeizad1

به نظر «اکنون ناب» در مغاکِ خفته و فرو نهفته هنرمند، باقی مانده است، تا هر زمان زمینه فراهم شد و امکان یافت، برخیزد و از ژرفاها به آشکارگیِ نهاد و رویه‌ها باز تولید شود. این باز تولید در آثار برای هنرمند به فرم بدل شده. آن‌چه در زیرساخت کارهای هومن بابایی زاد روی می‌دهد «آموزه و انگیزه‌ای» است که بی شک هنر از آن می‌زاید و بر می‌آید. آن‌چه از یاد به نهاد رفته است، آن‌گاه با اجرای آموزه‌ها از نهاد به یاد باز می‌گردد.

hooman babaeizad shirin gallery 2

در تحلیل فرم­‌های بابایی زاد مخاطب شاهد ظهور موجوداتی ارگانیک است که در بهره­‌جویی هنرمند در ساخت زیبایی­شناسی از طریق دانش طبیعی، روندی رویاگونه را شکل داده است. این آثار به لحاظ ساخت و کیفیت فنی قابل قبول هستند و سویه‌­ی تکنیکی هنرمند را پدیدار می­‌کند. خاستگاه «زندانی ابدی به سمت نیستی»، بستر و کرانه­‌ی سوژه است و در انگاره و نگاره­ای که به آهنگ خاستگاه هنری و چگونگی بازنمود آن دو به کار گرفته شد است، بر پایه‌­ی این نگاره و انگاره، پیوند و مرز «خودآگاهی و ناخودآگاهی» یا «یاد و نهاد» را می­توانیم با انعکاس نقش رویای خود به عنوان مخاطب در کرانه‌ای از گوی­‌های حجم­‌گونه هومن بابایی زاد مشاهده کنیم. برخورد با این فرم­‌ها به مثابه‌­ی آینه­‌ای از اشکال مولکولی و جاندار شما را در جایگاه مخاطبی منتقد قرار می­دهد. پدیده­ای که با ابزاری به عنوان ساخت و تولید هنری مخاطب را در بیداری، به واقعیت محض نزدیک می­کند.

hooman babaeizad shirin gallery 1

به واقع رگه‌­هایی از دیدگاهی عقل­گرایانه یا مفهومی در آثار این نمایشگاه دیده می­شود. به خصوص در آثاری که دارای نام و مشخصات غیرشاعرانه هستند. اسامی مانند «توهم آزادی» در مقابل آثاری مانند «نمود»، «فقط کمی تا هیچ» و «رویای کامل» قرار می­گیرد. حجم­‌های هزاران اکنون سعی در ساماندهی لحنی سرد و آرام دارد، که هر دم، ریخت و رویی دیگرگون می­یابد و به «منِ ناب» می­پردازد. در آفریده­‌های ارگانیک هومن بابایی زاد آموزه و انگیزه پیوسته همدوش و همراه می­مانند. هنرمند بر آن است که رازها، یادها، آموزه‌­ها و رفتارهای نهان گرایانه را بازنماید و به تقابل جنگ سختی از مواد و چرخش فرم­ها پرداخته است. او خوانشی از آگاهی در بستر چرخه­‌ای از افکار در حرکت ایجاد کرده است. فرم‌­هایی از شورش­‌های درون و بی همانند را از ریخت و چگونگی آن­ها رها می­کند و آن­ها را به شاکله­‌ای متفاوت، دگرگون می­سازد.

hooman babaeizad shirin gallery 6

کارهای هومن بابایی زاد، ساختاری دو سویه دارد که در آن، به ناچار نهاد و یاد، ناخودآگاهی و خودآگاهی، انگیزه و آموزه هر دو در کارند. نمی­توان یکی از آن­ها را کناری گذاشت. اگر یکی از این سویه‌­ها به کناری نهاده شود،  هنرمند اکنون خویش را از دست خواهد داد. اثر هنری بدون انگیزه و بدون آموزه خوانشی خشک خواهد داشت و یکسره بی بهره از ظرافت و شگرفی خواهد بود و تنها شکلی از انگیزش­‌های درونی خواهد بود. آثار هنری به مثابه­‌ی شی­‌ای به دور از هر پیوند و پیام شکل می­گیرند. خطر هنرمدرن، آن است که نوگرایی چیستی راستین خود را از دست بدهد. تولید معنا برای خواص  رسالت هنرمند مدرن است. تاکید در هنرِ امروز آن است که، نوگرایان دستخوش بازی­‌ها و نمودهای به ظاهر شیرینِ فرم نشوند، و هنر را به دور از تقابل درست فرهنگ و جامعه امروز قرار ندهند. این نکته‌ای است که در این کارنما  کمتر بطور مستقیم  به آن پرداخته شده است.  نقد اجتماعی و هستی شناسی سپهر ذهنی هنرمند در پس فرم مدرن پنهان گردیده است.hooman babaeizad shirin gallery 20

گزارش تصویری نمایشگاه را اینجا ببینید:

نوشته‌های پیشنهادی

تبریک عید غدیر

عید غدیر خم بر جهانیان مبارک‌باد

///عید غدیر خم بر جهانیان مبارک‌باد/// مجله هنرهای تجسمی آوام فرا رسیدن عید سعید غدیر ...

دیدگاهتان را بنویسید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *

*

این سایت از اکیسمت برای کاهش هرزنامه استفاده می کند. بیاموزید که چگونه اطلاعات دیدگاه های شما پردازش می‌شوند.

مزایای عضویت در خبرنامه آوام‌مگ را میدانید؟
دریافت بهترین مطالب وب سایت آوام مگ
ما هم از اسپم متنفریم و مطمئن باشد مشخصات شما امن خواهد بود.