خانه | مجسمه | رویه‌ی لغزان یاد، مغاکی امن در نمایشگاه «هزاران اکنون»

نقد نمایشگاه مجسمه هومن بابایی زاد

رویه‌ی لغزان یاد، مغاکی امن در نمایشگاه «هزاران اکنون»

هزاران اکنون مجسمه‌های هومن بابایی‌زاد
گالری شیرین
آوام مگ: سمیرا حسینی کهنموئی
هومن بابایی زاد هزاران اکنون در گالری شیرین

نمایشگاه «هزاران اکنون» از منظر توصیف، حجم‌­هایی انگاره­ای هستند و حاصل پندارهای آهنگین­اند. هومن بابایی­ زاد از سال ۱۳۸۴ عضو انجمن مجسمه‌­سازان ایران است و نمایشگاه انفرادی خود را در گالری شیرین بر پا نموده. در این کارنما، ساختار فرم­‌هایی به موازات هم روئیت می­‌گردد. زیر ساخت فکری حجم­‌های وی به نوعی از «پندار» و «گمان» نشأت می­‌گیرند. در توصیف آثار او می‌­توان بستری لغزان، به سمت مغاك ژرف رویا و ناخودآگاه را مشاهده کرد.

هومن بابایی زاد

شاکله کلی این رخداد، فرم‌هایی در جریان‌اند، که به صورت حجم‌های هم‌ خانواده، ساخته شده است. «هزاران اکنون» عنوانی است که از جریان جهت یافته‌ی هنرمند از هزاران جويبار روان در بستر ذهنیت پیشینی او شکل گرفته است.
پردازش فرم در این حجم‌ها، از خاستگاه ایده و رویا، مراد شده است. «اکنونِ من» و «یاد» در حجم‌های هومن بابایی زاد تبدیل به امری زیبایی‌شناسانه از نهاد و ناخودآگاه است. بنیادی از انگیزه به صورت، توانمندی کارساز بیرونی در هنرمند، آغازگر و پایه‌گذار روند خلق حجم‌های او محسوب می‌شود. پیوندی بنیادی و ژرف، بین خلق اثر به عنوان پرداختی روانشناسانه و خوانشی زیبایی‌شناسانه در آثار هنرمند می‌توان برقرار کرد. پیوندی که تنها در نمودها و نشانه‌های بیرونی حجم‌ها دیده می‌شود ولی تحت عنوان هارمونی قابل تکثیر نیست.

هومن بابایی زاد

از مختصات این کارنما استفاده از متریال‌های متفاوتی چون شیشه و فلز است. در خوانشی پدیدارشناسانه، محور تاویل آثار، فرم، معنادار است و آن‌که تا چه حد وحدت فرم و معنا در تببین این آثار به عنوان پدیده‌ای هنری دیده می‌شود، و قابل نقد است.
هنرمند در بیانیه خود می‌گوید تمایز بین من و اکنونِ من می‌تواند در سه حالت نمود پیدا کند. اول هذیانی در لایه‌های امن، دوم زندانی ابدی به سمت نیستی، سوم اکنون ناب. در این بیانیه رگه‌های هیچ انگاری فعال و روانشناسی و ایده‌ال‌گرایی دیده می‌شود. ایده‌های حجم گونه‌ی هنرمند به مثابه‌ی تندبادي حرکت فعال و متاثر دارد و دريا و بستر افکار او را بر آشفته و تبدیل به شکل‌ها و رنگ‌هایی از فلز و سردی محسوس از آن جنس کرده است. این حرکت فعال از آگاهی در حجم‌های هومن بابایی زاد، خيزابه‌هايي سترگ، هم‌راستا با فرم در دید مخاطب بر مي‌انگيزد. چگونگي تولید اين خيزابه‌ها و نيروي كوبش و روبش در آن‌ها، در سوژه‌های هومن بابایی زاد در قالب حجم، هم به توان و توفندگي تندباد به پیش فرض‌های هنرمند وابسته است و هم به ژرفا و پهناوري بستر دریای دانش و آگاهی او به عنوان هنرمند.

هومن بابایی زاد

به نظر «اکنون ناب» در مغاكِ خفته و فرو نهفته هنرمند، باقی مانده است، تا هر زمان زمينه فراهم شد و امكان يافت، برخيزد و از ژرفاها به آشكارگيِ نهاد و رويه‌ها باز تولید شود. این باز تولید در آثار برای هنرمند به فرم بدل شده. آن‌چه در زیرساخت کارهای هومن بابایی زاد روي مي‌دهد «آموزه و انگیزه‌ای» است که بی شک هنر از آن مي‌زايد و بر مي‌آيد. آن‌چه از ياد به نهاد رفته است، آن‌گاه با اجرای آموزه‌ها از نهاد به ياد باز می‌گردد.

هومن بابایی زاد هزاران اکنون در گالری شیرین

در تحلیل فرم­‌های بابایی زاد مخاطب شاهد ظهور موجوداتی ارگانیک است که در بهره­‌جویی هنرمند در ساخت زیبایی­شناسی از طریق دانش طبیعی، روندی رویاگونه را شکل داده است. این آثار به لحاظ ساخت و کیفیت فنی قابل قبول هستند و سویه‌­ی تکنیکی هنرمند را پدیدار می­‌کند. خاستگاه «زندانی ابدی به سمت نیستی»، بستر و کرانه­‌ی سوژه است و در انگاره و نگاره­ای كه به آهنگ خاستگاه هنری و چگونگي بازنمود آن دو به كار گرفته شد است، بر پايه‌­ی اين نگاره و انگاره، پيوند و مرز «خودآگاهي و ناخودآگاهي» يا «ياد و نهاد» را مي­توانيم با انعکاس نقش رویای خود به عنوان مخاطب در کرانه‌ای از گوی­‌های حجم­‌گونه هومن بابایی زاد مشاهده کنیم. برخورد با این فرم­‌ها به مثابه‌­ی آینه­‌ای از اشکال مولکولی و جاندار شما را در جایگاه مخاطبی منتقد قرار می­دهد. پدیده­ای که با ابزاری به عنوان ساخت و تولید هنری مخاطب را در بیداری، به واقعیت محض نزدیک می­کند.

هومن بابایی زاد هزاران اکنون در گالری شیرین

به واقع رگه‌­هایی از دیدگاهی عقل­گرایانه یا مفهومی در آثار این نمایشگاه دیده می­شود. به خصوص در آثاری که دارای نام و مشخصات غیرشاعرانه هستند. اسامی مانند «توهم آزادی» در مقابل آثاری مانند «نمود»، «فقط کمی تا هیچ» و «رویای کامل» قرار می­گیرد. حجم­‌های هزاران اکنون سعی در ساماندهی لحنی سرد و آرام دارد، که هر دم، ريخت و رويي ديگرگون مي­يابد و به «منِ ناب» می­پردازد. در آفريده­‌هاي ارگانیک هومن بابایی زاد آموزه و انگيزه پيوسته همدوش و همراه مي­مانند. هنرمند بر آن است كه رازها، یادها، آموزه‌­ها و رفتارهاي نهان گرايانه را بازنمايد و به تقابل جنگ سختی از مواد و چرخش فرم­ها پرداخته است. او خوانشی از آگاهی در بستر چرخه­‌ای از افکار در حرکت ایجاد کرده است. فرم‌­هایی از شورش­‌هاي درون و بي همانند را از ريخت و چگونگي آن­ها رها می­کند و آن­ها را به شاکله­‌ای متفاوت، دگرگون مي­سازد.

هومن بابایی زاد هزاران اکنون در گالری شیرین

کارهای هومن بابایی زاد، ساختاری دو سويه دارد كه در آن، به ناچار نهاد و ياد، ناخودآگاهي و خودآگاهي، انگيزه و آموزه هر دو در كارند. نمي­توان يكي از آن­ها را كناري گذاشت. اگر يكي از اين سویه‌­ها به كناري نهاده شود،  هنرمند اکنون خویش را از دست خواهد داد. اثر هنری بدون انگيزه و بدون آموزه خوانشی خشک خواهد داشت و يكسره بي بهره از ظرافت و شگرفي خواهد بود و تنها شکلی از انگيزش­‌هاي درونی خواهد بود. آثار هنری به مثابه­‌ی شی­‌ای به دور از هر پيوند و پيام شکل می­گیرند. خطر هنرمدرن، آن است که نوگرايي چيستي راستين خود را از دست بدهد. تولید معنا برای خواص  رسالت هنرمند مدرن است. تاکید در هنرِ امروز آن است كه، نوگرايان دستخوش بازي­‌ها و نمودهای به ظاهر شیرینِ فرم نشوند، و هنر را به دور از تقابل درست فرهنگ و جامعه امروز قرار ندهند. این نکته‌ای است که در این کارنما  کمتر بطور مستقیم  به آن پرداخته شده است.  نقد اجتماعی و هستی شناسی سپهر ذهنی هنرمند در پس فرم مدرن پنهان گردیده است.هومن بابایی زاد هزاران اکنون در گالری شیرین

گزارش تصویری نمایشگاه را اینجا ببینید:

نوشته‌های پیشنهادی

فاخته شمسیان درخت باژگون

درخت باژگونِ فاخته شمسیان در هراس‌هایی تصورپذیر

نمایش آثار فاخته شمسیان با عنوان «درخت باژگون» در گالری پروژه‌های آران هراس‌هایی تصورپذیر[1] مجله ...

دیدگاهتان را بنویسید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *

این سایت از اکیسمت برای کاهش هرزنامه استفاده می کند. بیاموزید که چگونه اطلاعات دیدگاه های شما پردازش می‌شوند.