شنبه , ۳۰ شهریور ۱۳۹۸
خانه | نقد و بررسی | نقد | تعلیق | یادداشتی بر نمایشگاه «سیاوش حاتم‌آبادی»

گالری والی

تعلیق | یادداشتی بر نمایشگاه «سیاوش حاتم‌آبادی»

تعلیق
یادداشتی بر نمایشگاه «سیاوش حاتم‌آبادی» در گالری والی
آوام مگ به قلم جاوید رمضانی

siavash hatam abadi 1

«سیاوش حاتم‌آبادی»، هنرمند جوانی است که تجارب بسیاری را در حوزه‌ی نقاشی، گرافیک و موسیقی دارد. آشنایی من با او به نمایش آثارش در گالری «ایوان» باز‌می‌گردد؛ این نمایشگاه با عنوان «سینکرونیسیتی» استوار بر مفهوم «اتفاق» در جریان تولید اثر هنری و مدیای غالب نقاشی بود.

توجه هنرمند به مفهوم «اتفاق»، فارغ از نگاه فلسفی به رویداد است؛ آن‌چنان‌که در نمایشگاه جدید او با عنوان «حفره» در گالری «والی»، تنها سعی در استفاده از تجلیات چند‌بعدی و چند‌رسانهای یک «اتفاق» دارد.

در بدو ورود به نمایشگاه، مخاطب با فرمی چشم‌مانند یا فرمی ملهم از چشم انسان مواجه می‌شود. این فرم، سازه‌ای وسیع و گسترده متشکل از صفحات آلومینیومی و فلزی براق در ساحتی مینیمالیستی و بسیار دقیق به‌ همراه ساختی درخشان است.

در مقابلِ این حجم بزرگ که عرض سالن را کاملاً پوشانده است، تصاویری به وسیله‌ی یک پروژکتور در حال پخش است که این صفحات معلق و منسجم و دقیق را به تلألو وا می‌دارد.siavash hatam abadi 2

حاتم‌آبادی با ساخت موسیقی‌ای مناسب و دقیق، همراه با بهره‌گیری از بازتابِ تصویر نقاشی‌ها بر روی این سازه، سعی در تولید روایتی «آپوکالیپسویی» از داستان آفرینش انسان بر روند این پدیده‌ی «آرکائیک» و همیشه‌حاضر در ذهن انسان دارد.

زمانی‌که به اجزای حجم ساخته‌شده توسط هنرمند می‌نگریستم، به یاد آثار مینیمالیستی «رافائل سوتو» و «کروز دیز»، هنرمندان مینیمال دهه‌ی هفتاد، افتادم. پس از هنرمند آمریکایی، «الکساندر کالدر»، ساخت اشیاء هنری که با نیروی مکانیکی به جنبش در‌می‌آمدند، گسترش یافتند؛ به ‌گونه‌ای‌ که «دوشان» هم سعی در تولید این اشیاء هنری داشت. تجدید حیات این اشیاء متحرک را باید مدیون آثار کروز دیز و رافائل سوتو دانست؛ البته با این تفاوت که آنان سعی در تجمیع تحرکات بصری با رنگ و نور داشتند. سوتو تحت تأثیر «پیت موندریان» و «مالویچ» واحدهای ساختاری مرتب و منظمی را با ریتم حرکتیِ چشم‌نواز و کیفیتی نقاشانه ارائه کرد که در تخیل بیننده هم‌چون فضای گسترده و بی‌نهایت ساکن تصویر می‌شد. تولید فضای معلق و پرده‌های بزرگ مرکب از سطوح عمودی و افقی، بازگشتی به هنر ساختارگرای اوایل قرن بیستم و جنبش مینیمالیسم بود؛ اما این غایت‌های بدون غایت، در حرکت بصری نمود یافته بودند؛ چیزی وسیع‌تر از هنر «آپ‌آرت» بدون توسل به ترفندهای علمِ دیدن.siavash hatam abadi 4

اثر حاتم‌آبادی حالت‌های تأثیرگذار و اکسپرسیو را در بستری از حجم مینیمال به کمک نور، تصویر و حرکت ایجاد می‌کند‌ که ریشه‌ی آ‌ن‌ را باید در هنرمندان دهه‌ی هفتاد جست.

مخاطب در بدو ورود به سالنی تاریک، با چشمی پرتلألو و عظیم مواجه می‌شود؛ نشانه‌ای بینامتنی که به امپراطوری ادراک بصری و تقدم آن بر دیگر احساسات ملموس انسانی توجه دارد. این رویکرد به رسانه‌های متفاوت، می‌تواند حاصل نگاهی خلاق، شفاف و به‌دور از قالب‌های متداول هنر و زبان بصری باشد؛ و از سوی دیگر گواه استغنای هنرمند نسبت به مفاهیم از‌پیش‌تعریف‌شده‌ی فضای هنر معاصر است.

ساخت دقیق موسیقی برای ایجاد فضای متافیزیکی، رویکرد به انگاره‌های مینیمالیستی و اکسپرسیو، هم‌چنان ویژگی مفهومی (کانسپچوال) ‌از مختصات تکینکی این نمایش است. فقدان بیانیه‌ی مشخص و هدفمند، هنرمند را در ساحت آثار گذشته‌اش قرار می‌دهد که این به‌معنای جست‌وجو برای تبیین «اتفاق» در جریان تداوم آثار هنری است.siavash hatam abadi 3

آن‌چه امروزه «رویداد» می‌نامیم، باید با مفهوم «اتفاق» هم‌سو باشد تا شاکله و جوهر اثر پدیدار شود؛ رویداد بسترساز دریافت ایده‌هایی است که منجر به ثبت و مشاهده‌ی آن می‌شود؛ آن‌چه نمایش هنرمند را دچار مخاطره می‌کند، عدم بازتاب امر نهایی است. هنرمند بیشتر محو در تبیین قدر و تقدیر از منظر متافیزیک است؛ از این‌رو به‌کاربردن واژه‌ی «ویدئو آرت» به این اثر دارای مخاطراتی است؛ نخستین نکته توجه بیش از حد به زیبایی‌شناسی دکوراتیو و جریان نمایشی در تصاویر نهایی است؛ و هم‌چنین عدم عزیمت هنرمند از تصاویر واقع‌گرایانه.

اما باید اعتراف نمود که فضای بیان‌گرا به‌خوبی سامان‌ یافته تا تجربه‌ی زیبایی‌شناسی مخاطبان را غنا بخشد.

مخاطب در برخورد با این اثر، احساسی از روایتی پنهان را تجربه می‌کند؛ بدون داشتن کدهای تصویری واقع‌گرایانه و پیشینی‌. هم‌آغوشی نور، صدا و فرم، مجموعه‌ای تجریدی را سامان می‌دهد که تأمل‌برانگیز است و مخاطب در خلسه و جذبه‌ی این فضا غرق می‌شود و لذتی وافر را از این سیر حس می‌کند. تأثیر تماشای این اثر تا مدت‌ها به‌صورت تصاویری زیبا و بی‌نهایت تداوم خواهد داشت. بی‌شک از این منظر، صداقت هنرمند به دریافت شفاف او از لحظات کشف و شهود درونی آشکار است.

نقد نمایشگاه‌های دیگر به همین قلم را اینجا بخوانید:

«سرگیجه» کاویان هازلی | فقدان اتوپیای خیالی

نقدی بر نمایشگاه «سرگیجه» کاویان هازلی گالری والی آوام مگ به قلم جاوید رمضانی کاندینسکی در مقاله‌ای که در باب فرم انتشار داد، گفته بود دو قطب مشخص در هنر مدرن انتزاع تمام‌عیار و رئالیسم تمام‌عیار است. این فاصله بعدها در طراحی، بیانی متفاوت یافت و رویکردها به طراحی متعین و ازپیش‌تعریف‌شده همراه با آنیت …

۰ comments
mostafa farajabadi o gallery 8

کوه کوه نیست | تأمل دیداری در آثار مصطفی فرج‌آبادی

کوه کوه نیست | نقدی بر مجموعه «کوه کوه است» مصطفی فرج‌آبادی گالری اُ آوام مگ: به قلم جاوید رمضانی نقاشی قدیمی‌ترین عمل هنری انسان‌هاست. تجربه‌ی شکار و برخورد با طبیعت و رسم و نقرِ آن بر روی صخره‌ها قدرت انسان‌‌ها را برای مواجهه با ترس‌هایشان افزایش می‌داده است.  این جریان کارکرد ذهن آنان را وسیع‌تر …

۰ comments

farid jahangir iranshahr 8

کوهستانِ فرید جهانگیر | چه چیزی زیستن امروزِ ما را معنا دهد

یادداشتی بر نمایشگاه «کوهستان»، آثار فرید جهانگیر گالری ایرانشهر آوام مگ: به قلم جاوید رمضانی تا چه حد می‌توان هنر را در غالب یک شی‌ء صرف یا رفتاری بر اساس تکنیک تعریف نمود؟ آیا هنر براساس ایده‌ی هنرمند شکل می‌گیرد؟ حضور ایده در ذهن آیا حاصل سازوکارِ تفکر است یا تحریک احساسات در لحظه‌ای مشخص؟ …

۰ comments

hadi shabani 12

اخلاقِ زیبایی، «فصل سپیدِ» آثار هادی شعبانی

نقدی بر نمایشگاه فصل سپید آثار هادی شعبانی در گالری کاما اخلاقِ زیبایی آوام مگ: به قلم جاوید رمضانی زمانی در اواخر قرن نوزدهم، ژاپنی‌ها سعی در مطابقت هنر خود با مفاهیم جهان فلسفه هنر داشتند. آنان بر این نکته پای فشردند که دانش زیبایی‌شناسی، فهم زیبایی نیست بلکه شیوه‌ای است برای زیستن و این …

۰ comments

alireza asanloo shirin gallery 3

شور هستی در آثار علیرضا آسانلو | گالری شیرین

نقدی بر نمایشگاه علیرضا آسانلو در گالری شیرین شور هستی آوام مگ به قلم جاوید رمضانی این توهم که نقاشی، در عرصه‌ی بازنماییِ واقع‌گرایانه، درگیر تصاویر پیشینیِ ذهنی است سال‌هاست بر هنر ایرانی سایه افکنده است. واقع‌گرایی بی‌حاصلِ کمال‌الملکی اسیر این گفتمان اوریانتال بود و هنرمندان بسیاری را کماکان در عرصه‌ی هنر به گوشه‌ی امنِ …

۰ comments

elham nafisi11

نقاشیِ بهشتی نقدی بر نمایشگاه الهام نفیسی

 نقدی بر نمایشگاه الهام نفیسی در گالری هما «نقاشی بهشتی» آوام مگ به قلم جاوید رمضانی بازخوانی فرم‌های سنتیِ نقاشی ایرانی و ادغام آن با ظرفیت‌های نقاشی مدرن غربی و تداخل این زبان بصری رویکردی است که امروزه نوعی خودشرق‌انگاری را به ذهن متبادر می‌کند‌. نقاشی ژاپنی تا پیش از سده‌ی شانزدهم از نقاشی چینی و سپس از هنر …

۰ comments

ali razavi fereshte gallery 5

دودلینگ آرت «جهان اشیاء» علی رضوی در گالری فرشته

یادداشتی بر نمایش «جهان اشیاء» علی رضوی در گالری فرشته «دودلینگ آرت» آوام مگ به قلم جاوید رمضانی ارتباط میان کلمات و اشیاء در عصر جدید به ظهور پدیده‌ی معرفت‌شناسانه‌ی جدیدی موسوم به «انسان» انجامید. انسان، مانند هر مقوله‌ی عقلی در تفکر فلاسفه، نیازمند تعریفی جامع و کامل است. این تعریف در جهان پسافلسفی در …

۰ comments

ricardo shayegan homa art gallery 2

راز دروازه‌ها، نقدی بر آثار ریکاردو شایگان در گالری هما

نقدی بر آثار ریکاردو شایگان در گالری هما راز دروازه‌ها سایت تندیس به قلم جاوید رمضانی هنرمندان در زندگی خود جهانی خیالی را سامان می‌دهند. این جهان مبدا و آغاز ایده‌ها دغدغه‌ها و خاطراتی است که از مقام یک امر خصوصی تبدیل به زیبایی عمومی می‌گردد. حتما این اتفاق برای شما افتاده است. گاهی اشیائ …

۰ comments

ricardo shayegan homa art gallery 2

راز دروازه‌ها، نقدی بر آثار ریکاردو شایگان در گالری هما

نقدی بر آثار ریکاردو شایگان در گالری هما راز دروازه‌ها سایت تندیس به قلم جاوید رمضانی هنرمندان در زندگی خود جهانی خیالی را سامان می‌دهند. این جهان مبدا و آغاز ایده‌ها دغدغه‌ها و خاطراتی است که از مقام یک امر خصوصی تبدیل به زیبایی عمومی می‌گردد. حتما این اتفاق برای شما افتاده است. گاهی اشیائ …

۰ comments

hossein cheraghchi7

اکنونیت هنرمند معاصر | نگاهی به آثار حسین چراغچی

نگاهی به نقاشی‌های حسین چراغچی در گالری ماه اکنونیت هنرمند معاصر سایت تندیس به قلم جاوید رمضانی در عبور روزانه هنگامی که  مخاطب جمله ای می‌شویم که لحنی خشن دارد و مفهومی محبت‌آمیز.  چه تضادی در ما ایجاد می‌شود؟ این احساس  همراه با کنجکاوی است.  طبیعتا سوال این است؛ حقیقت چیست. محبت یا خشونت؟ آیا …

۰ comments

انتزاع و هندسه درون بر دیوارهای گالری

مجموعه‌ای که دیده‌ور تحت نام «هندسه درون پویی» جمع‌آوری کرده بود بر مبنای تکیه بر آثار آبستره معاصر ایرانی است…

۱ comment

sonia balasanian homa gallery 17

سونیا بالاسانیان، موسیقی منظم و تکرار شونده تقدیر انسان در خاورمیانه

نقدی بر نمایشگاه سونیا بالاسانیان در گالری هما موسیقی منظم و تکرار شونده تقدیر انسان در خاورمیانه سایت تندیس به قلم جاوید رمضانی   «گفته می‌شود ارامنه از زمان داریوش هخامنشی در ایران می‌زیسته‌اند، اما این ارامنه بیشتر زمین دارانی بودند که برای انجام وظایف خود نسبت به شاه شاهان به ایران می‌آمدند. بعدها در …

۰ comments

ebrahim eskandari shahrara aran gallery 7

گریختن از فشار مرگبار حقیقت با هنر | نقدی بر آثار ابراهیم اسکندری

 نقدی بر مجموعه آثار «شهرارا» ابراهیم اسکندری در پروژه‌های اران روایت درمانی سایت تندیس به قلم جاوید رمضانی  روایت درمانی narrative therapy برای ارتقای کیفی فرایند کار مشاوره با انسانی که در یک جامعه و بستر فرهنگی خاص زندگی می‌کند، به کار می‌آید … آنچه این مجموعه روش‌های کاری را برجسته و ارزشمند می‌سازد، انعطاف فرهنگی بالقوهٔ …

۰ comments

reza yahiae dd center 5

زن خالق در نقاشی‌های رضا یحیایی برای اولین بار در موزه دیدی

“راز خلقت عشق به مادر عشق به زن و عشق زن” متنی به بهانه نمایش نقاشی‌های رضا یحیایی در موزه دیدی سایت تندیس به قلم جاوید رمضانی نوشتن درباره حجم و تصویر و تجسم به مانند ساختن بالهایی از پوسته پیاز برای پروانه‌ای در دوردست است. به خصوص اگر این نوشتن در باب هنری باشد …

۰ comments

hoofar haghighi 12

عبور از مدیا، نقدی به نمایش عکس‌های هوفر حقیقی در گالری اُ

عبور از مدیا نقدی به نمایش عکس‌های هوفر حقیقی در گالری اُ سایت تندیس به قلم جاوید رمضانی دو هفته گذشته در آغاز تابستان گرم شاهد برپایی نمایشگاه عکس‌های هوفر حقیقی تحت عنوان جغرافیای انقضا بودیم. حقیقی از عکاسان تربیت شده دهه هشتاد است، و در جریان رونق عکاسی در حوزه معنا و رسانه هنری …

۰ comments

arash emdadian atbin gallery 3

فرم معنادار، نقدی بر نمایشگاه نقاشی آرش امدادیان

فرم معنادار، نقدی بر نمایشگاه نقاشی آرش امدادیان نمایشگاه نقاشی «دوباره …» در گالری آتبین سایت تندیس به قلم جاوید رمضانی زمانی که مارسل دوشان درپی گفتمان زمانه از پس یافتن راهی بود تا در میان جامعه هنری اوایل قرن بیستم سر برافرازد تنها مشکلش موئلف شدن در هنر معاصر نبود. او دچار ایجابی  دو …

۰ comments

mahsa karimzade iranshahr gallery 35

جهان‌های مقابل، نقدی بر مجموعه «لبه» مهسا کریمی زاده

نقدی بر نمایشگاه لبه آثار حجمی مهسا کریمی زاده در گالری ایران شهر جهان‌های مقابل سایت تندیس به قلم جاوید رمضانی «ناراضی از همه کس ناراضی از خودم با جان و دل تمنای آن دارم که در سکوت و خلوت شب خود را رستگار سازم و اندکی بر شأن خود بیفزایم … به من نیرو …

۰ comments

danial molanorouzi 9

گریز از طمطراق، نقدی بر آثار دانیال ملانوروزی در گالری چهار

گریز از طمطراق، نقدی بر آثار دانیال ملانوروزی در گالری چهار نقدی بر اثار دانیال ملانوروزی با عنوان دیوارهای دیروز سایت تندیس به قلم جاوید رمضانی انگیزه آمیزش هنر و تفکر شرقی با اندیشه یونانی و هنر غربی از دیر باز در میان بزرگان ادب و هنر ایران زمین قابل پیگیری است. رد پای این …

۰ comments

نوشته‌های پیشنهادی

درسهایی برای هنربانان قسمت 16

آیا هنربان هنر را از بدنه‌ی جامعه جدا می‌کند؟

پرونده‌ی درس‌هایی برای هنربانان | قسمت شانزدهم آیا هنربان هنر را از بدنه‌ی جامعه جدا ...

دیدگاهتان را بنویسید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *

*

این سایت از اکیسمت برای کاهش هرزنامه استفاده می کند. بیاموزید که چگونه اطلاعات دیدگاه های شما پردازش می‌شوند.

مزایای عضویت در خبرنامه آوام‌مگ را میدانید؟
دریافت بهترین مطالب وب سایت آوام مگ
ما هم از اسپم متنفریم و مطمئن باشد مشخصات شما امن خواهد بود.