دوشنبه , ۲۹ مهر ۱۳۹۸
خانه | نقد و بررسی | نقد | تصاویری از رنج و لذت در صعود شروین امدادیان

گالری ای جی

تصاویری از رنج و لذت در صعود شروین امدادیان

تصاویری از رنج و لذت در صعود شروین امدادیان
نگاهی به مجموعه عکس‌های «صعود»، شروین امدادیان
گالری ای جی
مجله هنرهای تجسمی آوام: به قلم مریم روشن‌فکر

shervin emdadian

 در دل مناظری بکر و تصاویری زیبا از قله‌هایی که این سرزمین کوهستانی و یکه را پوشانده‌اند، در وصف صعود و آرامش و خلسه‌ی ارتفاع، جایی که آسمان به زمین نزدیک است و ابرها را گویی می‌توان با دست گرفت، شروین امدادیان دوربین خود را به کار انداخته و پس از پشت سر گذاشتن مشقتی که برای حمل آن کشیده، جایی که هر یک گرم وزن، در برابر رقیق شدن و کاهش فشار هوا، باری است اضافی، تصاویری را ثبت کرده که اکنون پیش چشم ما گسترده شده‌اند. تصاویری که زاده رنج و لذت است، درست آن‌گونه که خداوند برای انسان مقرر داشته.

امدادیان این رنج را با سنگچین به نمایش گذاشته، سازه‌ای که بشر از دوران باستان برای نشانه‌گذاری از آن بهره می‌برده‌است. عملی که در یک مسیر انجام می‌شده تا رهرو بعدی به بیراهه نرود. مانند سنگچینی که امدادیان در وسط یکی از سالن‌های گالری چیده‌است و از مدعوین نمایشگاه نیز دعوت می‌کند تا با تحمل رنج حمل سنگ و بالابردن آن از شیب پله‌های گالری نشانه‌ی دیگری از خود بر جای بگذارند. در سالنی که سنگچین چیده شده‌است، تصویر بزرگی بر روی دیوار نصب ‌است، تنها تصویری که انسان در آن حضور فیزیکی دارد، گویی ما به مکانی رسیده‌ایم که کوهنوردانی قبلا با ساخت این سنگچین آن را علامت‌گذاری کرده‌اند و پرهیب‌شان از دور معلوم است که می‌گذرند ولی عکاس در جای خود نشسته‌است، کنار سنگچین و به رفتن این گروه می‌نگرد، مانند مردی خسته از باری که بر دوش کشیده، تنها امید او لکه ابر بزرگی است که برسقف کوهستان قراردارد و همراه مردان می‌رود، مانند یک روح محافظ.

در باقی آثارش نیز امدادیان به این روح محافظ وفادار مانده، او بر یکی از دیوارهای گالری  جمله‌ای را به نقل از شارل بودلر نگاشته است: «پس دلبسته چه چیزی هستی ای غریبه‌ی عجیب؟…/ …دلبسته ابرهایم…/ابرهایی که در گذرند، آنجا آن بالا…»  و گویی خود نیز همانند آن «غریبه عجیبِ » شیفته‌ی آن‌ها شده‌است، ابرهایی که تقابل بین زمین و آسمان را صورت می‌دهند. آن‌ها در برابر کوه که از سنگ و خاک ساخته شده، کوهی که سنگین و سترگ است ایستاده‌اند و به تصاویر او تعادل بصری می‌دهند، اگر ابرها نبودند چه می‌شد؟ حتی تصور آن نیز ممکن نیست، تمام آثار این مجموعه در میانه این تقابل شکل گرفته‌اند و به تعادل رسیده‌اند. نقطه صعود خسته و دردناکی که امدادیان در آن قرار گرفته و به امید عکاسی از این مناظر آن را در نوردیده.

اگر بخواهیم سویه نمادینی نیز نسبت به آن اخذ کنیم باید صعود وعبور را از ابرها بگیریم و در برابر سکون و ایستایی کوه‌ها قرار دهیم. به عبارتی ابر نماد آن عبور و صعود است و کوه نمادی از سکون و ایستایی.

shervin emdadian 2

 امدادیان همچنین به تکه‌های جدا افتاده نظری خاص دارد، تکه‌هایی که در میانه منظره تصویری غریب به وجود می‌آورند و ابرها نیز جزء همین قطعات محسوب می‌شوند. اما سنگ‌ها و بسترهای برفی نیز که به عنوان قرینه‌ای برای ابرها در تصاویر دخیل هستند همین کارکرد را دارند. به واقع این قطعات جدا از هم  نقش ارتباط دهنده تضادهای درون تصویر هستند، تضاد تیره و روشن در فرم و تضاد آسمان و زمین و سبک و سنگین در معنا. سیاه و سفید بودن آثار نیز به شکل‌گیری این تضاد کمک کرده‌است. و بازی اصلی که عکاس با تیرگی و روشنی و سیاه و سفید می‌کند، جای سبکی و سنگینی عناصر را با یکدیگر تعویض کرده و این افق و این منظره زیبا را با امید و نا امیدی و خستگی و تلاش می‌آراید.

از سوی دیگر عکس‌های امدادیان تصاویری هستند که عکاس در آن‌ها حضور دارد، او نگاه خود، شعف و حتی خستگی‌اش را در تصاویر نشان‌داده‌است، آن‌جا که مردهایی به سمت افقی نا معلوم می‌روند و او ایستاده‌است و آن‌جایی که نمی‌تواند شیرینی غرق شدن در لذت همکناری ابر را با لکه برفی بر خاک تیره ناگفته بگذارد. او افق خود را با مخاطب عکس‌هایش به اشتراک گذاشته و از او دعوت کرده‌است تا در بخشی از این حس مشارکت کند. سنگچینی بچیند و از خود نشانه‌ای بگذارد و در لذت زیبایی این سوغاتی‌های بصری که او از کوهنوردی به ارمغان آورده شریک شوند. در واقع خواست امدادیان برای ثبت این لحظات بکر اصلی‌ترین کاربافت فکری این آثار را تشکیل می‌دهد و مخاطب را در تجربه بالارفتن و مشقت حمل دوربین و جدال او با امید و نا امیدی سهیم می‌کند.

نقدهای دیگر به همین قلم:

A.G4

خیال‌انگیز یا بیان‌گر، در نمایش استعداد شاهین دانشفر و آرش قاضی

خیال‌انگیز یا بیان‌گر، در نمایش استعداد شاهین دانشفر و آرش قاضی یادداشتی بر نمایشگاه «استعداد» در گالری «ای.جی» مجله هنرهای تجسمی آوام: به قلم مریم روشن‌فکر از نظر من آن‌چه عکاسی به ارمغان آورده است، امکان پیشرفته‌ای در حیطه‌ی دیداری است که فاصله‌ی تصویر و تصور را کوتاه می‌کند. فاصله‌ای که در رسانه‌های دیگر تصویری، …

۰ comments
amirhosein shaygan vali gallery 2

«نامرئی‌ها» سه هزار بار به طبیعت نزدیک‌ترند

«نامرئی‌ها» سه هزار بار به طبیعت نزدیک‌ترند نقدی بر نمایشگاه «نامرئی‌ها» مجموعه عکس امیرحسین شایگان مجله هنرهای تجسمی آوام: به قلم مریم روش‌فکر در عصر اولین جمعه‌ی مردادماه، گالری «والی» میزبان نمایشگاهی از آثار هنرمند جوان، «امیرحسین شایگان»، است. مجموعه‌ی عکسی با عنوان «نامرئی‌ها» که در ابعاد متنوع و سیاه‌وسفید به تماشا گذاشته شده است. شایگان متولد …

۰ comments
nabshi center 1

چند روزی در میان مرکز نبشی و یادواره‌ی عباس کیارستمی

چند روزی در میان مرکز نبشی و یادواره‌ی عباس کیارستمی نقدی بر نمایشگاه «چند روزی در میان مرکز نبشی» یادواره‌ی عباس کیارستمی آوام مگ: به قلم مریم روش‌فکر چند روزی است که دومین نمایشگاهی که «پرهام دیده‌ور»، به یادبود عباس کیارستمی، گردآوری کرده، در حال برگزاری است. نمایشگاهی از هفتاد‌و‌نه عکاس به مناسبت هفتاد‌و‌نهمین سالروز …

۰ comments
tehran art university09

تهران از نگاه دانشجویان ایرانی و آلمانی در نگارخانه‌ی دانشگاه هنر

تهران از نگاه دانشجویان ایرانی و آلمانی نگاهی به نمایشگاه «دو شهر» در نگارخانه‌ی دانشگاه هنر به همت دکتر «محمد مترجم‌زاده» و پروفسور «یورگ وینده» آوام مگ: به قلم مریم روشن‌فکر «دو شهر»، عنوان نمایشگاهی است که حاصل بخشی از برنامه‌ی سه‌ساله‌ی تبادل دانشگاهی بین گروه عکاسی دانشگاه هنر و دانشگاه دورتموند بوده که با حمایت …

۰ comments
yahya dehghanpour aran gallery 4

یحیی دهقانپور | بازیابیِ ارزشِ عکاسی‌شدن

بازیابیِ ارزشِ عکاسی‌شدن نقدی بر نمایشگاه «بهاریه‌»‌ی یحیی دهقانپور | گالری پروژه‌های آران آوام مگ: به قلم مریم روشن‌فکر عکاسیِ هنری در ایران تاریخی سردرگم و ناشناخته دارد که تاکنون سامانی به آن داده نشده ‌است، اما از میان نام‌هایی که بی‌شک در روند شکل‌گیری و بالیدن آن مؤثر بوده‌اند، یحیی دهقانپور یکی از مؤثرترین …

۲ comments

arash bahrami 8

یادداشتی بر نمایشگاه آرش بهرامی در گالری اعتماد نگارستان

یادداشتی بر نمایشگاه آرش بهرامی در گالری اعتماد نگارستان هنر سیلوئت بدوی آوام مگ: به قلم مریم روشن‌فکر در اولین هفته‌ی آغاز به کار گالری‌ها در سال جدید، سالن گالری اعتماد در باغ‌موزه‌ی نگارستانِ تهران میزبان آثار آرش بهرامی است، هنرمندی که زیست‌گرایی و زیست‌هراسی را نقطه‌ی عزیمتِ فکریِ نمایشگاهِ خود قرار داده ‌است. این …

۰ comments
MaryamRoshanfekr 2w

پرونده نقد نمایشگاه‌های سال ۹۷ به قلم مریم روشن‌فکر

پرونده نقد نمایشگاه‌های سال ۹۷ به قلم مریم روشن‌فکر در این پرونده مروری داریم بر نقد نمایشگاه‌هایی که مریم روشن‌فکر در سال ۹۷ نگاشته است که مشتمل بر ۲۶ نقد است که قریب به اتفاق آن در حیطه‌ی عکاسی، نقاشی و چیدمان نوشته شده است. مریم روشن‌فکر از منتقدان برنامه‌ی هنرنامه، پر مخاطب‌ترین رویداد تخصصی …

۰ comments

نوشته‌های پیشنهادی

نقد نمایشگاه مونا پاد گالری اعتماد

مجسمه به مثابه مجسمه | یادداشتی بر آثار مونا پاد

مجسمه به مثابه مجسمه | یادداشتی بر نمایشگاه مونا پاد در گالری اعتماد گالری اعتماد مجله هنرهای ...

دیدگاهتان را بنویسید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *

*

این سایت از اکیسمت برای کاهش هرزنامه استفاده می کند. بیاموزید که چگونه اطلاعات دیدگاه های شما پردازش می‌شوند.

مزایای عضویت در خبرنامه آوام‌مگ را میدانید؟
دریافت بهترین مطالب وب سایت آوام مگ
ما هم از اسپم متنفریم و مطمئن باشد مشخصات شما امن خواهد بود.