خانه | پژوهش | تری کوهن، منتقد جوانی که تنها یک نویسنده نیست! | پرونده‌ی منتقدان برتر جهان

تری کوهن

تری کوهن، منتقد جوانی که تنها یک نویسنده نیست! | پرونده‌ی منتقدان برتر جهان

تری کوهن، منتقد جوانی که تنها یک نویسنده نیست!
پرونده‌ی منتقدان برتر جهان | بخش پایانی
معرفی منتقد هفتم: تری کوهن Terri Cohn
دبیر پرونده: مریم روشن‌فکر
مجله هنرهای تجسمی آوام: ترجمه‌ی مریم وحدتی

پرونده منتقدان برتر دنیا تری کوهن

در سال‌های اخیر گروه جدیدی از منتقدین جوان پا به عرصه‌ی هنرهای تجسمی گذاشته‌اند که دیگر تنها یک نویسنده محسوب نمی‌شوند؛ این منتقدین، اینک نه‌تنها شارح و تبیین‌گر، بلکه دست‌اندرکار برنامه‌ریزی و طراحی نمایشگاه‌ها هستند. این کیوریتورـ‌منتقدین بر تعریف نقد به‌مثابه‌ی تبیین، تعریف و جایگاه‌گذاری هنر، هنرمند و اثر هنری تکیه می‌کنند و وارد سوء‌تفاهم مرسوم نقد به‌مثابه‌ی تخریب، تمسخر یا بالابردن هنرمند و اثر نمی‌شوند؛ زیرا پیش از هر نگرش دیگری، موضوع این است که آن اثر یا نمایشگاهی که مورد نقد واقع می‌شود، در وهله‌ی نخست دارای ارزش دیده‌شدن، برجسته‌شدن و مورد بحث‌ قرارگرفتن بوده ‌است.

«تری کوهن»[1]، از جمله منتقدین نسل جدید است که اینک در حال شکوفاشدن بوده و به‌سرعت در حال یافتن صدای خود در جهان هنرهای تجسمی است.

تری کوهن، نویسنده، کیوریتور و متخصص هنرهای زیباست که در تمام سطوح حرفه‌ای با هنرمندان همکاری کرده و مشاوره می‌دهد؛ او نویسنده‌ی مقالات بی‌شمارِ انتشاریافته در کاتالوگ‌ها و کتاب‌هاست و در مصاحبه‌ها و بررسی‌ها با انتشاراتی‌هایی چون اس اف ای کیو[2]، هنر عملی[3]، نقد و بررسی هنر عمومی[4]، هنر در آمریکا و سی ای ای ریویو[5]، همکاری کرده است.

او که چندین جایزه‌ی اقامت تألیفی را دریافت کرده  است، در هیأت‌مدیره‌ی برنامه‌ی هنرمندان مقیم جراسی،  فعال و عضو مؤسس هیأت مشاوره‌ی صومعه‌ی هنر ایتالیا بوده است؛ این هنرمند، تاریخ هنر مدرن و معاصر و هم‌چنین دوره‌های پیشرفت شغلی را در فوق‌برنامه‌‌های هنر و طراحی برکلیِ دانشگاه کالیفرنیا تدریس می‌کند.

پرونده منتقدان برتر دنیا تری کوهن
چیدمان اثر رافائل لوزانوـ‌همر

چیدمان‌های رافائل لوزانوـ‌همر در موزه‌ی هنرهای مدرن سان‌فرانسیسکو

نوشته: تری کوهن

چیدمان‌های پیشرفته‌ی تکنولوژیکِ رافائل لوزانو‌ـ‌همر[6]، قابلیت‌های شگفت‌آوری در برانگیختن کنجکاوی و انتقال سریع بینندگان به حوزه‌‌ی فعالیت‌شان دارند؛ در این نمایشگاه که نخستین‌بار در ایالات متحده با قطعه‌ی فرکانس و حجم و «معماری نسبت‌مند»[7] آغاز به‌کار کرد، هنرمند این امکان را برای بازدیدکنندگان فراهم ساخت تا تعاملی تنانه با فرکانس‌های رادیویی برقرار کنند؛ این فعالیت مشارکتی، ادامه‌ی مجموعه‌ی «معماری نسبت‌مند» است که از سال 1997 آغاز شده است  و به بررسی روابط بین معماری، شهرها، تن و تکنولوژی می‌پردازد؛ و تمایل هنرمند به بسط ژست‌های انسانی به منظور دگرگونی تجربیات افراد در فضاهای عمومی را نشان می‌دهد.

به محض ورود به نخستین اتاق از نمایشگاهِ «فرکانس و حجم»، بازدیدکنندگان با تجهیزات رادیویی‌ای روبه‌رو شدند که کارکردشان در ابتدا مشخص نبود؛ هنگامی که در گالری  اصلی حضور داشتند، سایه‌های خود را یافتند که به‌واسطه‌ی ردیفی از پروژکتورها، بر یکی از دیوارهای گالری افتاده بود  و سرگرمی از همین‌جا آغاز شد؛ یک سیستم ردیابی رایانه‌ای، طراحی‌شده توسط لوزانو‍‌ـ‌همر و یک برنامه‌نویس کامپیوتری، سایه‌ها را قادر می‌سازد تا امواج رادیویی بین 150 کیلوهرتز و 5/1 گیگاهرتز را با وسایل اتاق انتظار و برج آنتن تندیس‌گونه‌ای که در تراس مجاور نصب شده است، اسکن کنند؛ هم‌زمان با حرکت شرکت‌کنندگان در میان فضا، حجم و فرکانس امواج رادیویی، اندازه و موقعیت سایه‌ها تغییر می‌کرد.

پرونده منتقدان برتر دنیا تری کوهن

تجربه‌ی شنیداری نسبتاً جادویی بود؛‌ زیرا کولاژ صداها، دامنه‌‌ای از نمایش‌های رادیویی ای ام و رادیو جاز گرفته تا کنترل ترافیک و ماهواره‌ی مخابراتی را در برمی‌گرفت. این اثر به‌نحو غریبی ویدئوی چهاربخشی، کریستین مارکل را به‌خاطر می‌آورد[8]. هموگرافی‌های چیدمانی لوزانوـ‌همر[9]، هم‌زمان در موزه‌‌ی هنرهای مدرن سان‌فرانسیسکو، نمایشگاه گروهی «شرایط میدانی»، در معرض دید مخاطبان قرار گرفت.

بازدیدکنندگان در اتاق خاموش و روشن اما خالی، با سطحی از کاشی سفید و زغال چوب[10]، به‌سرعت دریافتند 52 لوله‌ی فلورسنت فوقانی، زاویه را نسبت به حرکات‌شان تغییر می‌دهند؛ این امر تمایل به سنجش میزان پاسخگویی به چراغ ها را برمی‌انگیخت و فضای نوعی بازی را ایجاد می‌کرد؛ با این‌حال، از آن‌جا که لوزانوـ‌همر، مجدداً از یک سیستم ردیابی با طراحی سفارشی برای کشف حضور و موقعیت بازدیدکنندگان بهره برد، مضمونی تهدیدآمیز از نظارت نیز به ذهن خطور می‌کرد؛ سنسورهای حرکتی مورد استفاده‌ی لوزانو‌ـ‌همر، مقصود سیاسی پنهانی در خود دارند.

پرونده منتقدان برتر دنیا تری کوهن

این هنرمند در سال 1967 در مکزیکوسیتی متولد شد؛ همان‌زمان که دولت مکزیک ایستگاه‌های رادیویی «دزد دریایی» را در اجتماعات بومیِ ایالت‌های چیپاس و گوئرو تعطیل می‌کرد، او فرکانس و حجم را به‌منصه‌ی‌ظهور رساند. این گذشته‌ی تاریخی پرسش‌هایی مربوط به جامعه، سانسور هنری و دسترسی به اطلاعات را برانگیخت.

لوزانو‌-همر با آگاه‌ساختن‌ ما از انتقال امواج رادیویی، به‌واسطه‌ی مواجهه‌ی مستقیم تن‌های‌مان، قویاً نشان داد سیاستِ ارتباطاتِ عمومی، اساساً امری شخصی است.

پی‌نوشت:

  1. Terri Cohn
  2. SFAQ
  3. Art Practical
  4. Review of Art Public
  5. CAA. reviews
  6. Rafael Lozano-Hemmer
  7. 2003
  8. 2002
  9. 2006
  10. مشارکت در نمایش طوبا، آورباخ

منبع:

Art in America

تمامی قسمت‌های این پرونده به صورت کامل‌تر در قالب یک کتاب به زودی از انتشارات آوام‌سرا منتشر خواهد شد.//

قسمت‌های قبل از این پرونده را اینجا بخوانید:

نوشته‌های پیشنهادی

عکاسی نئوتوپوگرافی

عکاسی نئوتوپوگرافی، چشم‌اندازهای مدرن

عکاسی نئوتوپوگرافی [1]، چشم‌اندازهای مدرن قسمت دوم  نوشته: سالوِسن بریت مجله هنرهای تجسمی آوام: ترجمه مریم ...

دیدگاهتان را بنویسید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *

*

این سایت از اکیسمت برای کاهش هرزنامه استفاده می کند. بیاموزید که چگونه اطلاعات دیدگاه های شما پردازش می‌شوند.

مزایای عضویت در خبرنامه آوام‌مگ را میدانید؟
دریافت بهترین مطالب وب سایت آوام مگ
ما هم از اسپم متنفریم و مطمئن باشد مشخصات شما امن خواهد بود.