خانه | نقد و بررسی | نقد | آن‌چه از دست می‌رود هست | نقدی بر نمایشگاه آثار شاگردان علیرضا آسانلو

گالری آوای هنر

آن‌چه از دست می‌رود هست | نقدی بر نمایشگاه آثار شاگردان علیرضا آسانلو

آن‌چه از دست می‌رود هست | نقدی بر نمایشگاه آثار شاگردان علیرضا آسانلو
گالری آوای هنر
مجله هنرهای تجسمی آوام: به قلم جاوید رمضانی

نقد نمایشگاه آنچه از دست میرود هست به قلم جاوید رمضانی

آموزش هنر در بطن خود دارای پارادوکسی قابل تأمل است؛ و در صورتی که بخواهیم  انضمامی‌تر، تعریفی جامع و مانع مطرح نماییم، می‌توان آن را آموزش فنون هنر یا تکنیک با رویکردهای نظری و عملی خطاب کرد؛ اما نقش معلمان فارغ از دسته‌بندی و نبردهای سبکی دارای ارزش بسیاری است. تسلط جریان‌های مفهومی در هنر به همراه تسلط نهادهای هنری این عملکرد اجتماعی را افزون کرده و نقش قوام‌بخش امر پیشینی در جریانات زنده‌ی هنری و تربیت هنرمندان دارد. از سوی دیگر در بحران‌های جهانی اعم از اقتصادی و سیاسی یا بحران‌های اجتماعی هنر به‌عنوان امر التیام‌بخش نقش پررنگ‌تری به نسبت دهه‌ی گذشته ایفا می‌کند.

این مهم باعث گسترش کارکرد هنر و روی‌آوری اقشار و طبقات گوناگون به آموزش و شرکت در رویدادهای هنری است.

ارتقاء آموزش هنر به جایگاه کنش اجتماعی معلمان را نسبت به عملکرد خود متعهد می‌کند.

نمایشگاه «آن‌چه از دست می‌رود، هست.» کوشش مجموعه‌ای از شاگردان آموزش‌دیده‌ی علیرضا آسانلو برای ارائه‌ی نتیجه و کارنمای آنان است. در این نمایشگاه شاهد حضور سیزده هنرمند در رده‌ی سنی متفاوت به همراه آثاری از استاد و معلمشان در گالری «آوای هنر» هستیم.  بیست‌و‌هشت اثر در مدیوم نقاشی و مجسمه در این کارنما ارائه گردیده که عمدتاً رویکردی واقع‌گرا و اکسپرسیو دارند. آسانلو هنرمند کارآزموده‌ای است که در نقاشی و مجسمه‌سازی دارای سابقه و نمایشگاه‌های متعددی در سطح بین‌المللی و داخلی است؛ وی به مدت ده‌سال هنرجویانی را پرورش داده که نتیجه‌ی آن را در کارنماهای گوناگونی به نمایش گذاشته است، روند بازنمایش آثار هنرجویان از نکاتی است که مسئولیت معلمان را گسترده‌تر کرده و اگر در گذشته این مسأله در ابعاد نمایشی مطرح بود، امروزه جزئی از روند آموزش شده و ورود هنرمندان جوان به نهادهای حرفه‌ای را تسهیل می‌کند؛ فقدان عملکرد و فعالیت نهادهای بزرگ آموزشی مانند دانشگاه‌ها در این مقوله‌ خود جزئی از آسیب‌شناسی این مراکز است.

آسانلو در بیانیه‌ی نمایشگاه می‌نویسد:

آن‌چه از دست می رود، هست

می‌نشیند بر مدار بی‌نهایت، تا اشراق جهانی دیگر،

چند رویداد تنیده در رنگ و طرح

از آن‌چه در فضای امکان دریافتند،

نوشتند بر سیاهه‌ی بوم تا تماشا کنند ما را چیزی که درنیافته‌ایم.

متن در عین  شاعرانگی سعی در گشایش مفهوم زمان و روند پایان‌ناپذیر فقدان در گذر زمان،  به ‌همراه جریان بازنمایی از زیستن در حال عبور دارد. نخستین  نکته در بیانیه، عدم‌توجه به کارکرد راه‌گشا برای مخاطبان در تجربه‌ی زیبایی‌شناسانه است؛ باید توجه داشت که این متن نه‌تنها گستردگی آثار را جهت پوشش و معنایابی تسهیل نمی‌کند، بلکه کارکرد خود را از دست داده و کمتر می‌تواند دیدار‌کننده را به خوانش آثار ترغیب کند؛ اگر ادبیات سهل‌تری به کار گرفته می‌شد، این نکته قابل حل می‌نمود.

ازسوی دیگر توجه به نگارش بیانیه، توسط هنرجویان نکته‌ی مثبت این کارنما و باعث وحدت‌بخشی به روند تولید اثر هنرمندان شرکت‌کننده در این کارنما است.

مروری بر آثار

سیما کهکی، با دو اثر در ابعاد بزرگ، در این نمایش حضور دارد. کهکی در بیانیه‌ی خود مسأله‌ی جبرهای زیستن را مطرح کرده؛ وی با قراردادن سوژه در محاصره‌ی اشیاء رابطه‌ای استعاری نسبت به تعلق فیزیکی و کنش روانی از آن را مطرح می‌کند.

نقد نمایشگاه آنچه از دست میرود هست به قلم جاوید رمضانی

اشیای امروزه در خدمت برطرف‌نمودن نیازهای ثانویه و اغلب کاذب و پوششی برای پنهان‌کردن جایگاه واقعی ما هستند؛ او این مفهوم را در قالب اسارت مطرح کرده و این اسارت به‌نوعی با مفاهیم پنهان روانی فرد در ارتباط هستند.

زاویه‌ی‌ نگاه از بالا، استفاده از فشردگی در ترکیب‌بندی، تأییدی بر این فشار روانی دارد که هنرمند به‌خوبی آن را به زبان تصویر درآورده است؛ اما این نحوه‌ی طراحی و رنگ‌گذاری و صداقت در بازنمایی فرم‌های واقع‌گرا هم در خدمت بیان بصری وی قرار دارد.

مهسا شمشیان، نقاش جوانی است که در طراحی فیگور، دستی توانا دارد. او در پی بیان موقعیت‌های زیست زنانه، سعی در بازنمایی فشارهای فرهنگی و اجتماعی زنان دارد؛ و در خلق آثارش از تجربه‌ی زیست خود عزیمت نموده و در تلاش است تا این تجربه را تشریح و آشنایی‌زدایی نماید.

شمشیان در یافتن نشانه‌های ارتباطی و زبان بدن، مضامین خود را سیلان می‌دهد؛ دستانی که از بیرون کادر صورت زن را سامان می‌دهد، رابطه‌ی بینا‌متنی با تسلط مردانه بر زندگی زنان دارد؛ موقعیتی دراماتیک و تئاتر‌گونه که در قابی بسته دیده می‌شود.

نقد نمایشگاه آنچه از دست میرود هست به قلم جاوید رمضانی

حوری باقری، که دارای تحصیلات آکادمیک نقاشی است، دکوپاژی از فیگورهای زمانمند را به تصویر کشیده است. این فیگورها در پی دغدغه‌ی وی از مهابت زیست اجتماعی امروزند؛ شخصیت‌های او در نظامی بی‌سامان، روایت‌های متعددی را نقل می‌کنند. این روایت‌ها با قاب‌های آویز‌شده‌ی آیرونی نشانه‌ای را سامان می‌دهند. ادغام فضای درون و بیرونِ قاب به‌ همراه پرسوناژهایی از طبقات متفاوت اجتماعی، بر ساختاری مفهومی پامی‌فشارد که درنهایت دچار گویشی آخر‌الزمانی و هیچ‌انگارانه شده‌اند.

نقد نمایشگاه آنچه از دست میرود هست به قلم جاوید رمضانی

هایده حسنا، از سال ۷۴ نقاشی می‌کند. او از زنی سنتی با ابزار موسیقیایی متجددانه و فرنگی در میان دیوارهای به‌هم‌فشرده‌ی لامکانی محبوس، ساده و مستقیم سخن می‌گوید.

وی گیسوانش را به ساز گره می‌زند، گویا در نیاز به گفتن کلمات ناتوان است؛ این ناتوانی با چهره‌ی زیبا و گلگون سوژه نسبتی ندارد؛ آیا این زن، سازی است در دستان تقدیر، محکوم و بی‌امید؟ مضمون و محتوا تا چه میزان هماهنگ عمل می‌کنند؟

نقد نمایشگاه آنچه از دست میرود هست به قلم جاوید رمضانی

صفورا فردوسی، فارغ‌التحصیل رشته‌ی نقاشی است. در آثار او ریتم و حرکت، کیفیت اصلی بصری هستند. استفاده از این عناصر دال بر غنای نقاشانه‌ی وی به‌ همراه عمق جست‌وجوی هنرمند برای یافتن فرم اصیل و شخصی است. جریان شهودی آثارش به مخاطب امکان تأمل و بازنگری در تصاویر را می‌دهد؛ جست‌وجوی بیننده برای یافتن روابط بین پرتره‌های سازمان‌داده‌شده، براساس نحوه‌ی تجربه‌ی رنگ‌گذاری‌های متعدد، دلیلی بر تفوق هنرمند بر مسیر جست‌وجوی بصری خود است.

نقد نمایشگاه آنچه از دست میرود هست به قلم جاوید رمضانی

پریسا ابراهیمی، طراح قابلی است که به‌خوبی از انقباضات انرژیک فرم و استفاده از رنگ در عین وفاداری به صور واقع‌گرا آگاهی دارد. در دورنمای ارائه‌شده از ساحل، توانایی نمادین‌کردن عناصر طبیعی و لایه‌لایه‌کردن حقایق زیستی را نشان می‌دهد. خروج هنرمند از موقعیت نوستالژیک و گسترش فضای طراحانه با تسلط بر نور، تصاویر جدی و با‌ارزشی خلق نموده که کیفیتی معاصر در آثار مفهومی را مطرح می‌کند.

نقد نمایشگاه آنچه از دست میرود هست به قلم جاوید رمضانی

فتانه پیری‌خواه، درگیر ساختاری اکسپرسیو و سرنمونی است؛ که این درگیری با نظام اسطوره‌ای حاصل برخوردی عامدانه نبوده، اما  قوام‌بخش بازگویی تجربه‌ی زیسته‌ی وی است.

نقد نمایشگاه آنچه از دست میرود هست به قلم جاوید رمضانی

ترسیم زن با دو انگاره‌ی تاریخی کلاسیک و پریمیتیو، بیننده را در دو موقعیت تاریخی هم‌زمان از یک مضمون قرار می‌دهد؛ این مغاک چرخنده در تعادل ناپیدا سویه‌های متفاوت اکنون نمادین زن را بیان می‌کند. دو گویش تصویری با رنگ و خط، دیالوگی ابدی در قالب هنر پدیدار کرده است.

بهناز رضایی‌فرد، کارشناسی ارشد پژوهش هنر، با دو تابلو در این کارنما حضور دارد؛ که مملو از هیجان و جست‌وجو برای ادراک در دو سبک متمایز خلق شده و رد پای تفکری آکادمیک در آثارش مشهود است. حضور خط پارسی در کنار رفتارهای تکنیکی معاصر، مهم‌ترین خاصیت هستی‌شناسی وی است.

مهناز رضایی فرد

زهرا رحیمی، فارغ‌التحصیل روان‌شناسی، حدود۲۰ سال نزد استاد نیما پتگر کار کرده و با یک تابلوی نقاشی و دو مجسمه در این کارنما حضور دارد؛ آثار مجسمه‌ی رحیمی دارای ارزش‌های فرمال و ساخت بدیع هستند؛ روند پخته و شفافیت آثار این هنرمند، بیننده را با موقعیتی صادقانه و مترقی مواجه می‌کند؛ و نقد وارده به او، قصور در ارائه‌ و نمایش حرفه‌ای کارهایش است.

نقد نمایشگاه آنچه از دست میرود هست به قلم جاوید رمضانی

امیر نریمانى، دانشجوى طراحى صنعتى است، که آموزش نقاشی را به‌تازگی آغاز نموده؛ وی با دو تابلوی سیاه و سفید و رویکردی نمادین از مفهوم تاریخمندی، سعی در بازنمایی تغییرات جامعه‌شناختی و حضور خرد‌ورزی در عرصه‌ی تفکر معاصر دارد. آثار نریمانی با ادغام اشیاء و فیگورها موقعیتی سمبلیک را فراهم می‌آورند.

نقد نمایشگاه آنچه از دست میرود هست به قلم جاوید رمضانی

لیندا محمدى، کارشناس نقاشى است و با روابط طراحانه و توجه به انتقال تجربه‌ی زیسته در بافت و رنگ و فرم آثارش نگاهی عمیق و بیانگرا عرضه می‌کند؛ آثار او دغدغه‌ی برخورد با هنرمندان کلاسیک و زیست تکنیکال آنان را نشان می‌دهد. آثار ارائه‌شده‌ی او به‌صورت مشهودی، در فن و کارماده‌ی ذهنی متمایزند.

نقد نمایشگاه آنچه از دست میرود هست به قلم جاوید رمضانی

شقایق سعیدی، نقاشی را صادقانه‌ترین و کهن‌ترین رفتار هنری انسان می‌داند؛ آن‌چنان که خود از کودکی در حاشیه‌ی زندگی نقاشی کرده و از اساتید بسیاری آموخته است. سعیدی برخوردی رها به همراه رویکرد نقاشان خیابانی را در آثارش بازتاب می‌دهد. توجه وی به کودکی و لحنی کودکانه که نقطه‌ی تمایز وی با دیگر هنرمندان این کارنماست، به مهم‌ترین اصل هنر یعنی آزادی با جسارت تکیه می‌کند.

نقد نمایشگاه آنچه از دست میرود هست به قلم جاوید رمضانی

سامانتا ثابت‌نیا، با یک مجسمه و دو تابلوی مفهومی و توجه به نقد اجتماعی در این کارنما حضور دارد. او نقاشی مسلط در تجسم و فضا‌سازی پرسپکتیوی است که از رویکردهای فرمالیستی به ‌سمت فضایی مفهومی در حرکت است و با تکیه بر موقعیت‌های زندگی خود اضطرابِ بار زیستن را در لایه‌های فشرده‌ی خاطره‌ی آثارش مطرح می‌کند.

نقد نمایشگاه آنچه از دست میرود هست به قلم جاوید رمضانی

تمایزات و گستردگی لحن‌های موجود در این کارنما درعین هم‌سانی‌ها می‌تواند آگاهی معلمان از عدم تکرار خود در روند آموزش را به‌عنوان نقطه‌ی عطف و توانایی این کارنمای آموزشی به حساب آورد…

نقد نمایشگاه‌های دیگر به قلم جاوید رمضانی را اینجا بخوانید:

نقد نمایشگاه ابراهیم گنجیان به قلم جاوید رمضانی

رؤیای زیسته | نقدی بر نمایشگاه ابراهیم گنجیان

رؤیای زیسته | نقدی بر نمایشگاه ابراهیم گنجیان نگارخانه آتبین مجله هنرهای تجسمی آوام: به قلم جاوید رمضانی قریب به صد‌سال‌ پیش در سال ۱۲۹۳، معادل با ۱۹۱۴ میلادی، آرتور کلایوبل، منتقد انگلیسی، در تفسیر و توجه جریان پست دریافتگری کتاب هنر را نگاشت؛ این کتاب توجیهی برای هنر پیشرو زمان خود بود و در …

۰ comments

نقد نمایشگاه صادق تبریزی گالری سهراب

مجموعه‌ای منحصر‌به‌فرد از صادق تبریزی در گالری سهراب

مجموعه‌ای منحصر‌به‌فرد از آثار صادق تبریزی در گالری سهراب درک تحول تاریخی هنرمند از نظام نگارگری تا هنر مدرن مجله هنرهای تجسمی آوام: به قلم جاوید رمضانی فارغ از بررسی نفوذ هنرهای تجسمی در ذائقه‌ی عمومی و فقدان نظام فرهنگی مؤثر در این حیطه، باید پذیرفت که هنر مدرن در لایه‌های اجتماعی اکنون نفوذ کرده …

۰ comments

نقد نمایشگاه المیرا میرمیران گالری آران

زیباروی تاب مستوری ندارد | نگاهی به آثار المیرا میرمیران

مستور و پدیدار | نقدی بر نمایشگاه آثار المیرا میرمیران گالری آران  مجله هنرهای تجسمی آوام:به قلم جاوید رمضانی زیباروی تاب مستوری ندارد در نظریات هستی‌شناسی شرق دور، عالم مادی متشکل از ذراتی فرض شده که آن‌ها را ذرات بخش‌ناپذیر نامیده‌اند؛ این واحدها، با تنوعی بی‌پایان، خصوصیات اصلی ماده را ارائه می‌دهند. آن‌ها، جرم را، متأثر …

۰ comments

نقد نمایشگاه کندال صادق ادهم

کندال | نقدی بر نمایشگاه آثار صادق ادهم

کندال | نقدی بر نمایشگاه آثار صادق ادهم گالری والی  مجله هنرهای تجسمی آوام: به قلم جاوید رمضانی چاله هنر در دوره‌ی پیش از رنسانس و نزد تمدن‌های شرقی، تعریفی متفاوت داشته و زیرساخت معنایی آن، با توجه به توانایی‌های فنی این قشر از جامعه، با صنعتگران جمعیتی همسان به حساب می‌آمده‌اند. قدرت این هنرمندان برای …

۰ comments

نقد نمایشگاه عین‌الدین صادق زاده

 بداهگی و خلاقیت | نقدی بر نمایشگاه عین الدین صادق زاده

 بداهگی و خلاقیت | نقدی بر نمایشگاه عین الدین صادق زاده گالری خاک  مجله هنرهای تجسمی آوام: به قلم جاوید رمضانی تحرک قلم بر روی کاغذ، به خودی خود دارای تقدسی است که ذات تمایز انسان از حیوان را نشان می‌دهد؛ این تمایز همان کیفیت تفکر در آدمی یا ارتباط‌گرفتن با جهان‌های دیگر، یا آدمیان …

۰ comments

نمایشگاه یعقوب امدادیان گالری هور

طبیعت اسطوره ای | نقدی بر نمایشگاه یعقوب امدادیان

طبیعت اسطوره ای | نقدی بر نمایشگاه یعقوب امدادیان گالری هور  مجله هنرهای تجسمی آوام: به قلم جاوید رمضانی طبیعت اسطوره‌ای، اصطلاحی است که در خوانش خود، مفهومی از نوعی دیدار تازه را در بر می‌گیرد. این دیدار، در قالب هنر و تاریخ شکل گرفته؛ از نظام اسطوره‌ها منتج شده، تجارب ملت‌ها از زیستن و عبور …

۰ comments

نمایشگاه یادواره عربعلی شروه

اثری به نام درک هنر | یادداشتی بر نمایشگاه یادواره عربعلی شروه

اثری به نام درک هنر | یادداشتی بر نمایشگاه یادواره عربعلی شروه گالری شروه  مجله هنرهای تجسمی آوام: به قلم جاوید رمضانی در دهه‌ی هشتاد، اهالی هنر متوجه کمبود و افول تولیدات معنایی و متنی در حوزه‌ی هنرهای تجسمی شده و روند رو‌به‌رشدی را در این حوزه شاهد هستیم. امروز وجود ناشران متمرکز بر هنر تجسمی …

۰ comments

نقد نمایشگاه سمیه خدایی گالری آتبین

مسخ‌شدگی در منسوخان | نقدی بر نمایشگاه سمیه خدایی

مسخ‌شدگی در منسوخان | نقدی بر نمایشگاه سمیه خدایی گالری آتبین  مجله هنرهای تجسمی آوام: به قلم جاوید رمضانی واژه‌ی «مسخ» در تعابیر افسانه‌ای، افول انسان به حالات حیوانی گفته شده است؛ مسخ و دگرگونی جسمانی متناسب با اعمالی است که انسان‌ها انجام داده‌اند؛ یعنی جمعیت‌های گنهکار بر اثر انگیزه‌ی هواپرستی و شهوت‌رانی، دست به طغیان و نافرمانی خدا می‌زدند و جمعی با تقلید کورکورانه …

۰ comments

نمایشگاه امیرنصر کم گویان در گالری محسن

جعبه‌ی افکار امیرنصر کم‌گویان در نگارخانه محسن

جعبه‌ی افکار امیرنصر کم‌گویان در نگارخانه محسن نگارخانه محسن  مجله هنرهای تجسمی آوام: به قلم جاوید رمضانی اتصال تصاویر مجزا از هم که با خواستگاهی متفاوت شکل‌ گرفته‌اند، در راستای هدف و بیانی جدید را «تکه‌چسبانی» یا «کلاژ» می‌نامند. از ابتدای قرن بیستم، به علت رشد تکنولوژی چاپ و تنوع انواع روش‌های تولید، تصویر هنرمندان در …

۰ comments

امین نورانی گالری اثر

تعلیم و تألمِ امین نورانی با رجوع به تاریخ هنر

نقدی بر کارنمای‌ امین نورانی «پایان روز» در گالری «اثر»  مجله هنرهای تجسمی آوام: به قلم جاوید رمضانی نقاشان برای تعلیم و تألم خود، به تاریخ هنر رجوع می‌کنند؛ این بازگشت بر منطق تجربه‌ی فنی و بررسی نحوه‌ی رشد نگاه و تطور اساتید ماقبل صورت می‌پذیرد. این هفته به تماشای کارنمای آثار نقاشی امین نورایی …

۰ comments

نقد نمایشگاه مریم فرشاد گالری آران

الحان جدید کائنات در طیف‌های پیوسته مریم فرشاد 

نقدی بر نمایشگاه مریم فرشاد در پروژه‌های  آران ارتباط اجزاء کائنات در طیف‌های پیوسته  مجله هنرهای تجسمی آوام: به قلم جاوید رمضانی هنر طراحی به‌عنوان یک رسانه‌ی مستقل در پی فاصله‌گذاری میان رسامی و طراحی شمایلی است و سعی در ورود این لحن از طراحی به‌عنوان فضای جدید و قابل استفاده به‌عنوان شیوه‌ی بیان هنری …

۰ comments

رازنامه نقاشی خط محسن کرمی

لایه‌های پیدا و پنهان معنا در خوشنویسی | نگاهی به رازنامه محسن کرمی

لایه‌های پیدا و پنهان معنا در خوشنویسی آثار نقاشی‌خط محسن کرمی در گالری ورد با عنوان «رازنامه»  مجله هنرهای تجسمی آوام: به قلم جاوید رمضانی چه هنری را تزیینی می نامند و این لقب بر چه اساسی به کار می‌رود؟ هنرهای تزیینی  و هنرهای کاربردی جایگاه ارزشمندی در فرهنگ ایران دارد، نگاه قدما به این …

۰ comments

نقدی بر بی‌مرگی باران احمدی در گالری والی

شعف باران احمدی از سیاهی ماده اصلی شکل‌دهنده هستی

شعف باران احمدی از سیاهی ماده اصلی شکل‌دهنده هستی نقدی بر «بی‌مرگی» باران احمدی در گالری «والی»  مجله هنرهای تجسمی آوام: به قلم جاوید رمضانی طراحی در حوزه‌ی تجسمی، دارای تعریفی پایه و اولیه است که عمل طراحی را در قامت رسامی، به دوگونه تقسیم می‌کند: طراحی برای خلق اثر هنری و طراحی به‌عنوان اثر هنری. …

۰ comments

مصطفی سروریان گالری شروه

نگاهِ حکمی مصطفی سروریان در جهانِ متکثر هنر

نگاهِ حکمی مصطفی سروریان در جهانِ متکثر هنر نقدی بر نمایشگاه «مصطفی سروریان» در گالری «شروه» مجله هنرهای تجسمی آوام: به قلم جاوید رمضانی در ابتدای قرن بیستم، با رویکردهای نوینی در نقاشی مواجه می‌شویم که بر تحلیل شکل و نور و گریز از بازنمایی مقلدانه‌ی طبیعت و بر مبنای دریافت‌های انقلاب صنعتی و تمایل …

۰ comments

نمایشگاه هومن نصیری گالری گلستان

نمایش پرنده‌های هومن نصیری در گالری گلستان

نمایش پرنده‌های هومن نصیری در گالری گلستان نقدی بر نمایشگاه «هومن نصیری» در گالری «گلستان» مجله هنرهای تجسمی آوام: به قلم جاوید رمضانی هنرمندان با اتخاذ روشی پدیدارشناسانه در هنر، می‌کوشند تا در خصوص بازگشت به اشیاء، آگاهی ما و تعالی جهان تأمل کنند. در این روش، هنرمند صورت یک شیء یا موجود زنده را انتخاب …

۰ comments

نقد نمایشگاه علیرضا چلیپا در گالری اُ

تأثیر زمان بر پدیده‌ها در آثار علیرضا چلیپا

تأثیر زمان بر پدیده‌ها در آثار علیرضا چلیپا نقدی بر نمایشگاه «علیرضا چلیپا» در گالری «اُ» مجله هنرهای تجسمی آوام: به قلم جاوید رمضانی ادراک ما از زمان، وابسته به تموجات درونی و در تناقض با زمانِ بیرون از ذهن انسان است؛ این جریان سیال و تحول‌زا  که  قابلیت کنترل آن آرزویی دست‌نیافتنی بوده و خواهد بود، در …

۰ comments

مسعود اصلانی گالری هما

تعلیق سزانی و چالشِ فضای پسینی در آثار مسعود اصلانی

تعلیق سزانی و چالشِ فضای پسینی در آثار مسعود اصلانی نقدی بر نمایشگاه «مسعود اصلانی» در «گالری هما» مجله هنرهای تجسمی آوام: به قلم جاوید رمضانی رسالت هنر، نه در ایجاد لذت، آن‌چنان که ذهن‌گرایان گفتند: «در پدیداری حقیقت و چیستی هستی است». ارجاع به اشیاء پیرامون خود، مسیری برای بازخوانی و حقیقت چیزهایی است …

۰ comments

نقد نمایشگاه فاطمه بهمن سیاهمرد

تخیل و سیالیت در آثار نقاشیِ فاطمه بهمن سیاهمرد 

تخیل و سیالیت در آثار نقاشیِ فاطمه بهمن سیاهمرد  نقدی بر نمایشگاه «چالش عناصر» در گالری آران پروژه مجله هنرهای تجسمی آوام: به قلم جاوید رمضانی استدلال کل به جزء یا استدلال قیاسی[۱] یکی از دو استدلال معروف در علم منطق است؛ استدلال کل به جزء، هنگامی کاربرد دارد که در استدلال از یک نظریه‌ی (تئوری) کلی استفاده …

۰ comments

نمایشگاه زندگی در گالری فرمانفرما

گریز از مهلکه‌ی انسان‌محوری در نقاشی‌های جواد علی‌محمدی اردکانی

گریز از مهلکه‌ی انسان‌محوری در نقاشی‌های جواد علی‌محمدی اردکانی گالری فرمانفرما مجله هنرهای تجسمی آوام: به قلم جاوید رمضانی به نگارخانه‌ی «فرمانفرما» رفتیم که میزبان آثار «جواد علی‌محمدی اردکانی» بود؛ او متولد ۱۳۴۸ در اردکان یزد است و دکتری پژوهش هنرش را از دانشگاه شاهد دریافت کرد؛ و اکنون استادیار، مدیر گروه نقاشی و عضو هیأت …

۰ comments

نمایشگاه پگاه رجامند گالری او

اسطوره‌ها، اشیاء و توهم در آثار پگاه رجامند

اسطوره‌ها، اشیاء و توهم در آثار پگاه رجامند گالری «اُ» مجله هنرهای تجسمی آوام: به قلم جاوید رمضانی تصاویر فراواقعگرایانه می‌توانند همگی بازتاب عالم خیال منفصل باشند؛ این فضای ادراکی را عوالمی میان جهان محسوس و عالم عقلانی گفته‌اند. به‌واقع نقاش، شهروند مکان مورد نظر تمدن کنونی ماست. پردازش و کنکاش ذهن نقاش در جهان …

۰ comments

نقد نمایشگاه فریبا فرقدانی در گالری اعتماد

انسان‌گرایی در گلدان نقاشی‌های فریبا فرقدانی

متن یک گلدان در فضای هیچ، داستانی دیرینه و همچنان زیبا نقدی بر نمایش «فریبا فرقدانی» در گالری «اعتماد» مجله هنرهای تجسمی آوام: به قلم جاوید رمضانی در هفته گذشته، به نگارخانه‌ی «اعتماد» در کاخ «نگارستان» رفتیم که پذیرای نقاشی‌های «فریبا فرقدانی» بود؛ نقاشی که به سراغ طبیعت رفته است. او کارنامه‌ی درخشانی در سال‌های …

۰ comments

نمایشگاه ساسان نصیری گالری ایرانشهر

تلفیق نگاه هنر شکل‌گرا با نگاهی جدید در آثار ساسان نصیری

تلفیق نگاه هنر شکل‌گرا با نگاهی جدید در آثار ساسان نصیری نقدی بر نمایشگاه «ساسان نصیری» در گالری «ایرانشهر» مجله هنرهای تجسمی آوام: به قلم جاوید رمضانی جای شک است که بتوان تشریح کامل و همه‌جانبه‌ای از محصول هنری یک هنرمند ارائه داد؛ به‌خصوص اگر هنرمند در کار خود خبره باشد؛ نقاش به‌وسیله‌ی منطق هنری از …

۰ comments

شادی اجباری گالری هما

پدید آمدن هیولای اجباری در گالری هما

پدید آمدن هیولای اجباری در گالری هما نقدی بر نمایش «شادی اجباری» با نام «پدید آمدن هیولا» در گالری «هما» مجله هنرهای تجسمی آوام: به قلم جاوید رمضانی مرگ‌اندیشی، خصلتی است که بزرگان دین و اندیشه بر آن سفارش کرده‌اند؛ بمیرید، پیش از آن‌که بمیرید؛ به‌راستی آن‌که به‌هنگام نمی‌زید چگونه به‌هنگام می‌میرد؟ بدون ‌شک مرگ، …

۰ comments

نقاشی ساله شریفی این سری عاشقانه باشه گالری هما

ساله شریفی و تکثیر عشق در جهان معاصر 

ساله شریفی و تکثیر عشق در جهان معاصر نقدی بر نمایش «این سری عاشقانه باشه» در گالری «هما» مجله هنرهای تجسمی آوام: جاوید رمضانی «گل« به‌عنوان عنصر طبیعی در جایگاه سوژه، همواره منشأ الهام هنرمندان بوده است؛ اما این فرم ‌طبیعی با گذشتن از فیلتر ذهن هنرمند، به تفاوت‌هایی نایل می‌شود که در نگاه مخاطب …

۰ comments

«سیاوش حاتم‌آبادی» در گالری والی

تعلیق | یادداشتی بر نمایشگاه «سیاوش حاتم‌آبادی»

تعلیق یادداشتی بر نمایشگاه «سیاوش حاتم‌آبادی» در گالری والی آوام مگ به قلم جاوید رمضانی «سیاوش حاتم‌آبادی»، هنرمند جوانی است که تجارب بسیاری را در حوزه‌ی نقاشی، گرافیک و موسیقی دارد. آشنایی من با او به نمایش آثارش در گالری «ایوان» باز‌می‌گردد؛ این نمایشگاه با عنوان «سینکرونیسیتی» استوار بر مفهوم «اتفاق» در جریان تولید اثر …

۰ comments

مرجان شکری گالری چهار

دنیای درون و جهان بیرون در آثار مرجان شکری

نقدی بر نمایشگاه «مرجان شکری» در گالری «چهار» ذره‌ دیوانه‌ی خدا آوام مگ به قلم جاوید رمضانی عالم خُرد و عالم کلان، دنیای درون و جهان بیرون، مرزها و افق‌های دانش ما را از هستی محدود کرده‌اند. با تعاریفی که در قرن هجدهم از زیبایی‌شناسی به‌عنوان علم ادراک در حوزه‌های مادون عقلانیت توسط «بوم گارتن» …

۰ comments

کاویان هازلی گالری والی

«سرگیجه» کاویان هازلی | فقدان اتوپیای خیالی

نقدی بر نمایشگاه «سرگیجه» کاویان هازلی گالری والی آوام مگ به قلم جاوید رمضانی کاندینسکی در مقاله‌ای که در باب فرم انتشار داد، گفته بود دو قطب مشخص در هنر مدرن انتزاع تمام‌عیار و رئالیسم تمام‌عیار است. این فاصله بعدها در طراحی، بیانی متفاوت یافت و رویکردها به طراحی متعین و ازپیش‌تعریف‌شده همراه با آنیت …

۰ comments

«کوه کوه است» مصطفی فرج‌آبادی گالری اُ

کوه کوه نیست | تأمل دیداری در آثار مصطفی فرج‌آبادی

کوه کوه نیست | نقدی بر مجموعه «کوه کوه است» مصطفی فرج‌آبادی گالری اُ آوام مگ: به قلم جاوید رمضانی نقاشی قدیمی‌ترین عمل هنری انسان‌هاست. تجربه‌ی شکار و برخورد با طبیعت و رسم و نقرِ آن بر روی صخره‌ها قدرت انسان‌‌ها را برای مواجهه با ترس‌هایشان افزایش می‌داده است.  این جریان کارکرد ذهن آنان را وسیع‌تر …

۰ comments

نمایشگاه نقاشی فرید جهانگیر در گالری ایرانشهر

کوهستانِ فرید جهانگیر | چه چیزی زیستن امروزِ ما را معنا دهد

یادداشتی بر نمایشگاه «کوهستان»، آثار فرید جهانگیر گالری ایرانشهر آوام مگ: به قلم جاوید رمضانی تا چه حد می‌توان هنر را در غالب یک شی‌ء صرف یا رفتاری بر اساس تکنیک تعریف نمود؟ آیا هنر براساس ایده‌ی هنرمند شکل می‌گیرد؟ حضور ایده در ذهن آیا حاصل سازوکارِ تفکر است یا تحریک احساسات در لحظه‌ای مشخص؟ …

۰ comments

جاوید رمضانی منتقد

پرونده نقد نمایشگاه‌های سال ۹۷ به قلم جاوید رمضانی

پرونده نقد نمایشگاه‌های سال ۹۷ به قلم جاوید رمضانی در این پرونده مروری داریم بر نقد نمایشگاه‌هایی که جاوید رمضانی در سال ۹۷ نگاشته است که مشتمل بر ۳۰ نقد است که قریب به اتفاق آن در حیطه نقاشی نوشته شده است. جاوید رمضانی سردبیر منتقدان برنامه هنرنامه، پر مخاطب‌ترین رویداد تخصصی هنرهای تجسمی است …

۰ comments

نقاشی آنه محمد تاتاری گالری اعتماد

پرونده نقد نمایشگاه‌های سال ۹۶ به قلم جاوید رمضانی

جاوید رمضانی مدیر سایت آوام مگ، مدرس، منتقد، مولف، هنربان و هنرمند تجسمی است، او با سابقه‌ای بالغ بر سی سال در حوزه هنر و بیش از ۵۰ نمایشگاه گروهی و ۲۵ نمایشگاه انفرادی در سرتاسر ایران و جهان، اینک به مدت هشت سال است که مدیریت سایت خبری هنری را در دست دارد. او همچنین موسس گروه هنری آوام و زیر شاخه‌های آن است. در کنار این‌ها سردبیر منتقدین برنامه هنرنامه ویژه نقد هنرهای تجسمی در شبکه چهار سیما نیز می‌باشد.

۰ comments

نوشته‌های پیشنهادی

خلاصه کتاب جریان سازی نگارخانه ها در ایران

انواع نگار‌خانه‌ها و نوع مدیریت آن‌ها

خلاصه کتاب جریان‌سازی هنری نگارخانه‌ها در ایران، قسمت دوم نویسنده‌: هادی بابایی فلاح | انتشارات ...

دیدگاهتان را بنویسید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *

*

این سایت از اکیسمت برای کاهش هرزنامه استفاده می کند. بیاموزید که چگونه اطلاعات دیدگاه های شما پردازش می‌شوند.

مزایای عضویت در خبرنامه آوام‌مگ را میدانید؟
دریافت بهترین مطالب وب سایت آوام مگ
ما هم از اسپم متنفریم و مطمئن باشد مشخصات شما امن خواهد بود.