خانه | پژوهش | ارتباط آموزش و پرورش با زندگی روزمره

قسمت دوم

ارتباط آموزش و پرورش با زندگی روزمره

ارتباط آموزش و پرورش با زندگی روزمره
مقاله‌هایی از کتاب ۱۲ نظریه‌­پرداز حوزۀ موزه در حال بازی | قسمت دوم
مجله هنرهای تجسمی آوام: ترجمه‌ی آزاده حاج اسفندیاری

ارتباط آموزش و پرورش با زندگی روزمره

دیویی می­‌گفت: “معلم­‌ها موظف به استفادۀ درست از محیط پیرامون خود هستند تا از آن برای خلق تجربیاتی ارزشمند استفاده کنند.”

معلم‌ها باید محیط پیرامون مدرسه را نیز به خوبی بشناسند و وظیفه دارند برای دانش‌آموزان تجربیاتی را فراهم آورند که در لحظه ارزش داشته باشند و ترغیب­ کنندۀ عادت­‌های خوب، رشد و تعامل مثبت باشند. یکی از انتقادات جدی دیوی به آموزش و پرورش سنتی این بود که قادر به درک درست و کامل دانش‌­آموزان نیست. از نظر دیویی برنامه‌­های درسی سنتی به جای تمرکز بر محتوا و فرآیند بیش از حد روی حوزه­‌های جداگانه­‌ای از محتوا تمرکز کرده‌­اند.

آموزش و پرورش و موزه ها

آموزش و دموکراسی

دیوی با تأکید بر کیفیت ذهنی تجربۀ دانش‌­آموز، معلم را ملزم به طراحی مؤثر زنجیره­ای از تجربیات آموزشی رهایی­‌بخش می‌­کند که به دانش‌­آموزان امکان می‌­دهد از پتانسیل‌های خود به عنوان عضوی از جامعه استفاده کنند. دیویی می­‌گفت آموزش و پرورش باید دارای اهداف اجتماعی و فردی باشد. وی تأکید می­‌کرد که در کلاس‌­های درس (چه در مدارس و چه در موزه‌­ها) که معلم نقش یک تسهیل‌گر را دارد این احتمال بیشتر وجود دارد که دانش­‌آموزان با هدف تبدیل شدن به عضوی از یک جامعۀ دموکراتیک آموزش داده شوند.

فلسفه و عمل دیویی برای ایجاد اهداف اخلاقی و اجتماعی در دانش آموزان توسعه یافته­‌است. یک کلاس مشارکتی معرف یک دموکراسی مشارکتی سقراطی است. کلاسی که به شیوۀ دیویی تدریس می‌­شود اغلب باعث رشد اجتماعی می­‌شود: برای مثال، دانش­‌آموزان قوانین خود را تدوین می­‌کنند که باعث ایجاد احساس مسئولیت در آن‌ها می­‌شود. بر روابط تأکید می­‌شود و دانش‌­آموزان دیدگاه­‌های خود را به اشتراک می‌­گذارند و زمان را با بحث و تبادل نظر می­‌گذرانند: اختلاف نظر، پرسش، گوش دادن و بررسی. در سیستم آموزشی که دیویی مدافع آن است، آموزش پیشرو می‌­گوید: آموزش برای جامعه‌­ای مناسب است که در حال پیشرفت به سمت یک آرمان دموکراتیک باشد. برای دستیابی به چنین جامعه‌ای، ما به شهروندانی پرسشگر و دارای روحیه حل مسئله با ذهنیت رشد یافته نیاز داریم که برای پرس و جو، آزمایش و یافتن راه حل­‌های جدید تربیت شده باشند.

دیویی و آموزش در موزه

دیویی مدرسه‌­ای را اید­ه‌­آل می­داند که شامل کتابخانه و موزه نیز باشد. این مکان‌­ها با همکاری و تعامل با یکدیگر می­‌توانند به دانش‌­آموزان در تلفیق تجربیات زندگی و بازدید از موزه کمک کنند. نقش موزه­‌ها به عنوان اجزای یکپارچه‌­کنندۀ تجربیات خام برای دانش آموزان بسیار پررنگ است. دیویی متعقد بود که ایده‌­ها تا زمانی که در زندگی واقعی مورد استفاده قرار نگیرند و آزمایش نشوند کامل نیستند و به همین جهت موزه‌­ها را بستر مناسبی برای رسیدن به این هدف می­‌دانست. موزه­‌هایی که در خارج از دیوارهایشان با فعالیت­‌های زندگی ارتباط داشتند، موزه‌­های مطلوب دیوی بودند.

دیویی معتقد بود كه هنر (به شکل گستردۀ آن) در قلمرو تجربه جایگاه ویژه‌­ای دارد، اعتقاد راسخ وی بر این مدعا تا حدی بود که یکی از کتاب­‌های خود را «هنر به منزلۀ تجربه» نامید. ارتباط تجربه با هنر موضوعی است که بیننده عمیقاً از لحاظ فکری و عاطفی درگیر آن می‌­شود. دیویی در این مورد می­‌گوید که یک اثر هنری برای اینکه هنری باشد، باید زیبایی شناختی نیز باشد. وی بر وحدت هنری (عمل ایجاد هنر) و زیبایی شناسی (ادراک و لذت بردن) تأکید می‌کرد. وی بر تفاوت در شناخت که منفعل است و به تجربه منتهی نمی­‌شود، و قدرت پذیرش که عمل انجام فرآیند بازسازی است و از طریق آن آگاهی تازه و زنده می­‌شود تأکید می­‌کرد.

دیویی موزه‌ها را جزء تجارب غنی زندگی می­‌دانست. وی از موزه­‌ها به عنوان محیط­‌های تخصصی و غیررسمی برای یادگیری دانش‌­آموزان در هر سنی دفاع می­‌کرد و البته هشدار نیز می‌­داد که موزه‌ها باید به طور مداوم فعالیت­‌های خود را در برابر معیار ارتباط با زندگی واقعی مورد آزمایش قرار دهند تا از سودمند بودن آنها در خارج از محدوده تخصصی­شان اطمینان حاصل شود. درحالی که رویکرد پیشرو دیوی تمرین پرزحمتی است و معلمان را مجبور به کسب دانش و به روز بودن می‌­کند اما ما معلم‌­ها معتقدیم که رویکرد تجربی دیویی در آموزش و پرورش خون تازه‌­ای را در رگ‌های ما جاری می‌­کند.

آموزش و پرورش و موزه ها

پی‌نوشت:

نویسنده: مارین هووارد – Marian Howard

منبع: https://educate.bankstreet.edu/faculty-staff/9/

عنوان مطلب: جان دیویی  (John Dewey) و خاستگاه آموزش ساختن­گرا

قسمت قبلی این پرونده را در لینک زیر بخوانید:

آیا موزه‌ها می‌توانند کلاس درس باشند؟

نوشته‌های پیشنهادی

خلاصه کتاب فلسفه موزه برای قرن 21

در موزه دنبال اطلاعات متفاوت نیستیم، به دنبال رویکردهای متفاوتیم

خلاصه کتاب فلسفه موزه برای قرن 21 | قسمت سوم فصل دوم ذهن به‌مثابه فعل ...

دیدگاهتان را بنویسید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *

این سایت از اکیسمت برای کاهش هرزنامه استفاده می کند. بیاموزید که چگونه اطلاعات دیدگاه های شما پردازش می‌شوند.