خانه | پژوهش | تاندازانی دلاکاما و نقاشی در اواخر یک عصر

معرفی هنربانان جوانی که هنر معاصر را متحول خواهند کرد

تاندازانی دلاکاما و نقاشی در اواخر یک عصر

تاندازانی دلاکاما[۱]
دستیار کیوریتور، موزه‌ی هنرهای معاصر آفریقای زایتس، کیپ تاون[۲]
معرفی هنربانان جوانی که هنر معاصر را متحول خواهند کرد
مجله هنرهای تجسمی آوام: ترجمه معصومه شیخی

تاندازانی دلاکاما دستیار کیوریتور

تاندازانی دلاکاما از دیدن نوجوان‌هایی که در موزه‌ی زایتس پرسه می‌زنند و در کنار آثاری از کیهایند وایلی، زانیل موهالی، پورتیا زواواهیرا یا اتوبونگ نکانگا سلفی می‌گیرند، لذت می‌برد. این کار به این معنی است که آن‌ها بازتاب خودشان را در فرهنگ معاصر می‌بینند – که از اهداف اصلی دلاکاما است. او به این نکته اشاره می‌کند که بیشتر بخش‌های دنیا هنوز از تبعیض و نفرت نژادی زخم‌خورده است و «برای مدتی طولانی، تاریخ بخش‌های خاصی در سکوت مانده بودند یا دچار اختلال شده بودند یا تقریباً پاک شده بودند.» او عقیده دارد که بخشی از مسئولیت کیوریتوری او «بررسی و برجسته نمودن برخی از این روایت‌ها است.» او قصد دارد فضای هنر را به شیوه‌ای تغییر دهد که گروه‌هایی که ازنظر تاریخی مهجور مانده‌اند، به شکلی تازه در این فضا دخالت داده شوند.

تاندازانی دلاکاما دستیار کیوریتور
نمای چیدمان «پنج باب: نقاشی در اواخر یک عصر» در موزه‌ی هنرهای معاصر آفریقای زایتس، ۲۰۱۸. عکس اثر اریکا بورنمن. با مجوز موزه‌ی هنرهای معاصر آفریقا.

به این منظور، دلاکاما آثار چند ده نفر از هنرمندان منطقه‌ای را ارائه داده است. نمایشگاه سال ۲۰۱۶ او در گالری هارار تسوکو، با عنوان «فراتر از بدن» آثار پنج هنرمند محلی را درباره‌ی حضور و غیاب جسم به نمایش گذاشت. نمایشگاه ۲۰۱۸ او در موزه‌ی زایتس با عنوان «پنج باب: نقاشی در اواخر یک عصر» آثار جامعه‌محوری از ۲۹ هنرمند زیمباوه‌ای را در کنار هم قرار داد.

در گام بعدی، دلاکلاما انتظار «بمباران بابل» را می‌کشد که نمایشگاه مجموعه آثار در حال سفر تریسی رز، هنرمند انقلابی اهل آفریقای جنوبی است و در سال جاری در موزه‌ی زایتس افتتاح می‌شود. این نمایشگاه علاقه‌مندی‌های زیبایی شناسانه‌ی رز را درباره‌ی خشونت و التیام موردبررسی قرار می‌دهد. دلاکاما می‌گوید: «بدن برای رز و اغلب بدنِ خودِ او، مکانی برای اعتراض، خشم، مقاومت و گفتمانِ مرتبط با آن است.  همچنین کانالی برای نمایشِ غضب، خشم، ازهم‌گسیختگی و تناقض است.»

پی‌نوشت:

[۱]– Tandazani Dhlakama

[۲] –  Assistant Curator, Zeitz Museum of Contemporary Art Africa-Cape Town

بخش‌های قبلی این پرونده را اینجا مطالعه کنید:

چه کسی آینده‌ی هنر را متحول خواهد کرد؟ | مقدمه

هنرهای معاصر از نگاه هنربانان جوان | قسمت اول

نقش کیوریتورها و آثار ماندگار در تاریخ | قسمت دوم

جاسمین واهی هنربانی جوان با ایده‌ی مرئی و نامرئی بودن | قسمت سوم

لیلانی لینچ هنربانی با اولویت هنرمندان خارج از قطب‌های اصلی هنر | قسمت چهارم

کابلو مالاتسی کیوریتور مستقل، ژوهانسبورگ | قسمت پنجم

آسین آجاک | هنربان مستقل بومی در مونترال | قسمت ششم 

لری اوسی منسا: بزرگداشت صداهایی که به حاشیه رانده شده | قسمت هفتم

تمسین هانگ دستیار کیوریتور اجرا | بدن‌های ما، بایگانی‌های ما | قسمت هشتم

نوشته‌های پیشنهادی

چیدمان محیطی کریم اله‌خانی در جزیره‌ی کیش

هنر؛ یادمان یا یادآوری؟ در چیدمانی محیطی از کریم اله‌خانی

گزارش مجله هنرهای تجسمی آوام از چیدمان محیطی کریم اله‌خانی در جزیره‌ی کیش کریم اله‌خانی ...

دیدگاهتان را بنویسید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *

این سایت از اکیسمت برای کاهش هرزنامه استفاده می کند. بیاموزید که چگونه اطلاعات دیدگاه های شما پردازش می‌شوند.