هنر نزد ایران است بس
سایت تندیس به قلم جاوید رمضانی
...به هیچ روی معلوم نیست که مرزهای «هنر مفهومی» را کجا باید ترسیم کرد و کدام هنرمندان و کدام آثار هنری را در ذیل آن قرار داد... ادامه در سایت تندیس
جاوید رمضانی
آوام·
گفتگو با دکتر محمد رضا ششجوانی به بهانه روز جهانی مالکیت معنوی
میراث متروک
به قلم جاوید رمضانی
کریم نصر نویسندهای پرتوان و پژوهشگر است که علی رغم مخالفت مشهودش با فلسفه و هنر مفهومی، دارای ذهنی نقاد و عقلانی در حوزه نظری هنر میباشد... ادامه در سایت تندیس
گسترش تخیل در همکاری ادبیات و هنرهای تجسمی
به قلم جاوید رمضانی
پختستان سرزمین دوبعدی است که مربع، یکی از ساکنان و راوی داستان، زندگی خود را در این سرزمین و نیز تجربههایش را از جهانهای یک بعدی و سه بعدی در آن روایت کرده است. این روایت دارای سویه و لایههای متعددی است... ادامه در سایت تندیس
آوام·
سیری در آفاق زمان رفته گزارشی ست به قلم جاوید رمضانی درباب اتفاق هایی که در سال ۱۳۹۵ در حوزهی هنرهای تجسمی ایران افتاده است .
سایت تندیس به قلم جاوید رمضانی
فابل را در معنی قصه و یا حکایت گفتهاند، در ادبیات و سبکهای ادبی Fable داستان کوتاه و قصههای منثور و منظومی است که از زبان حیوانات نقل شده است... ادامه در سایت تندیس
سایت تندیس به قلم جاوید رمضانی
فضای بهار همراه با تحرکات سیاسی و انتخاباتی،در جامعه گسترهی پرفشاری را رقم زده است، بهخصوص که انقباض فضای اقتصادی به اوج خود رسیده و هر آنکس که در وسواس خرید و فروش قرار گرفته خود را به پس از انتخابات حواله میدهد.
گسترهی اعلانات و اظهار عقیدههای متنوع در رسانههای مجازی، خصوصی و عمومی، ذهن اینجانب را تحریک نمود کهانسانِ امروزین درگیر، در این هیاهوی اقتصاد و معرفت؛ استقلال و ارتباط؛ چه مقدار به روان خود و افعال متناقض سرزده از خود آگاه میگردد... ادامه در سایت تندیس
آوام·
در گالری گردی اردیبهشت ماه ۹۶ می توانید برنامه اردیبهشت ماه گالری های سیحون، اُ، آتبین، آران، پروژه آران، دلگشا، ایوان، ای جی، راه ابریشم، محسن، ویستا، ساربان و .... را مشاهده نمایید.
آوام·
سایت تندیس ترجمه جاوید رمضانی
سایت تندیس به قلم جاوید رمضانی
هنرمندان: پورنگ پیر عطایی، شباهنگ طیاری، فرخ نورونی و یک داستان از هادی فلاح پیشه
در سالهای ابتدایی قرن بیست و یکم، گروههای هنری تحت نام استاکیسم شکل گرفتند که بیشتر درگیر مدیای نقاشی بودند. این تفکر، نقاشی را در مقابل هنر مفهومی قرار میدهد و علاقهی وافری به نقاشی فیگوراتیو دارد. و همچنین نقاشی رها از قیود آکادمیک و رسمی را مسیری برای خودشناسی و توجه مجدد به نوعی سوبژکتیویته پدیدارشناسانه میدانند.
