بازگشت به زندگی
یادداشتی بر نمایشگاه زندگی- مهدی شیری- گالری دلگشا
به قلم مریم روشنفکر
گالری دلگشا در هفتهای که گذشت میزبان آثار نقاشی مهدی شیری بود، هنرمند جوانی که با مجموعه آثار خود با موضوع زندگی و با سوژه قرار دادن انسان، طبیعت و طبیعت بیجان به این گالری آمده و جهان خود را به تماشا گذاشته است. آثار این نمایشگاه با طراحیهای رنگی کوچک آغاز و با یک انیمیشن کوتاه پایان میگیرد.
مهدی شیری متولد ۱۳۶۸ در همدان است، و اینک دومین نمایشگاه انفرادی خود را در گالری دلگشا برگزار میکند و پیش از اینکه به نقاشی بپردازد در حوزه انیمیشن فعالیت میکرده است. 
در نمایشگاه زندگی ما شاهد بازگشت او به جریانی درونیتر از هنر هستیم، در نظرگاه اول این نمایشگاه با سطوح رنگی مسلط، خطوط قوی و ترکیببندیهای ساختارگرایانه همانند مروری بر تاریخ هنر مدرن به نظر میآید، با گردش در نمایشگاه میتوان با هنرمندان آشنای بسیاری دیدار کرد، ماتیس با خطوط آزاد و منحنی و رنگهای فام، پیکاسو با پرترههای چند وجهی، فرنان لژه با فرمهای ساده شده هندسی و احجام فلز گونه و ترکیببندیهای ساختارگرا و بسیاری هنرمندان دیگر.
مهدی شیری با این نمایشگاه نقطه عطفی در مسیری که تا کنون در هنر آمدهاست ایجاد نموده،او پیش از این بر مسیرهای پیموده شده و روزآمد جریانهای هنری معاصر تکیه میکرد که در آن بیش از آنکه ارتباطی با جریان درونی هنر و زندگی او برقرار باشد، تلاش برای واردات لحنهای هنری دیگران مورد توجه واقع میشد. منظرههایی به دقت پرداخت شده و تک رنگ که فضاهای شهری و طبیعی را به مناظری فراواقعی مبدل میساخت. مناظری که در لامکان و لازمان قرار داشتند و از نظرگاه و فردیت او دور و غریب بودند. اما شیری این لحن ترجمانی را در این نمایشگاه به کناری نهاده است و با قدرت و شوری سرشار در مورد زندگی به گفتگو پرداخته.
آثار این مجموعه همانطور که گفته شد بازخوانی و از آن خودسازی شیری در هنر مدرن هستند، او توانسته بدون هراس قطعات زندگی خود را به واسطه آموزشهایی که دیده است روایت کند و در واقع او در حال مطالعه نقاشی و زندگی است. آثار کوچکتر او که بر روی کاغذ و با پاستل کار شدهاند همگی بعدتر در انیمیشن به نمایش درآمدهاند. او به آرامی و با پشتکار اشیاء و آدمهای پیرامون خود را مطالعه و بازنمایی کرده است. این مطالعه حتی در آثار بزرگتر نیز به چشم میخورد و تا پایان نقاشیها، شیری نقطه تکمیل شدهای دربرابر ما نمیگذارد، اما شور او برای مشاهده و درک سیرورت و جریان سیالی زندگی که نو به نو شونده و در حرکت است با این مطالعات بصری به خوبی نشان داده شده است.
مهمترین ارزش آثار او این است که توانسته لحن وارداتی و بازار پسند را کنار نهاده و به کشف و شهود در خود مشغول شود و مسیری مطالعاتی را با پشتوانهای مشخص از تاریخ هنر در برابر خود قرار داده و در درون بستر آن به جستجوی خویشتن پرداخته است و در تلاش است تا به جای دیگری بودن، خود را بیابد و به جای تکثیر لحن دیگران به جستجوی لحن خود رفته است.
هرچند در آثار نقاشی این هنرمند مطالعه بر نتیجهگیری برتری دارد و آثار تمام شده به نظر نمیرسند. اما در انیمیشنی که بر این نمایشگاه اضافه شده، ناگهان همه تصاویر به جای خود میروند و این مسیر، زندگی و روندی که هنرمند طی نمودهاست به نتیجه میرسد، در این انیمیشن هنرمند برداشت خود از زندگی را به روشنی به تصویر کشیده، او همچنین داستان خود را تعریف میکند و اشیائی که پیش از این در تابلوها به مثابه طبیعت بیجان قرار داشتند در انیمیشن او جان میگیرند و نقش خود را در این داستان برملا میکنند. به عبارتی انیمیشن او اثری پخته و تمام شده است و جان کلام او و برداشتش از زندگی در آن نمود یافته، که این البته میتواند به توانمندی تکنیکی و تجربه کاری بیشتر او در حوزه انیمیشن نسبت به نقاشی نیز باز گردد.
مهدی شیری در این نمایشگاه همانگونه که خود نیز اشاره میکند به جایی در میانه زندگی خود با جریان سیال و ممتد تصاویر و تصوراتش بازگشته، او درون و بیرون زندگی را در کنار هم قرار داده است و تجربه زیستن خود، اشیاء پیرامونش، احساسات و عواطفش، تاثرات روحی، از دست دادنها و همه چیزهایی را که به نوعی با زندگی او عجین هستند، مانند تاریخ هنر، رنگ و انیمیشن در کنار یکدیگر قرار داده است و با لحنی صادقانه و بدور از تکلف به تصویر کشیده. او آزادانه اجازه داده است تا شبیه باشد، او اجازه داده هنرمندانی که دوستشان دارد یا از آنان تاثیر گرفته است در او نفوذ کنند و سپس زندگی خود را به کمک آنان روایت کرده است. در نظر من مسیری که او در آن قدم نهاده راهیست برای تولید کردن چیزی واقعی چه هنر باشد و چه نباشد اما میتواند بخشی از دل مشغولی او یا شاید مخاطبین آثارش را پاسخ دهد و به واقعیت جریان زندگی اتصال یابد، این رویکرد میتواند دارای افقهای بلندتری از شهرت و اقتصاد باشد.
