جایی میان نگارگری و شعر در آثار کتایون روحی

جایی میان نگارگری و شعر در آثار کتایون روحی
نقدی بر نمایشگاه کتایون روحی در گالری شیرین
مجله هنرهای تجسمی آوام: به قلم مریم روشن‌فکر


نمایشگاه کتایون روحی در گالری شیرین

باغ در هنر ایرانی نمایانگر جهان آرمانی و وعده داده شده و بهشت است همچنین باغ مکان روییدن درختان است، درختی که ریشه در زمین و سر به آسمان دارد.

آثار کتایون روحی که با عنوان باغی دگر در نگارخانه شیرین به تماشا گذاشته شده‌است، نمایانگر درختانی هستند که در زمینه‌های یکدست سیاه و سفید قرار گرفته‌اند، تنه و شاخه‌های این درختان از نوشته‌هایی بر عکس تشکیل شده و در گوشه و کنار برگی و یا میوه‌ای از جنسی دیگر روییده است و میان جهان تخت و دو بعدی او تنها این نقاط کوچک هستند که مانند دریچه‌ای دوسوی نقاشی‌ها را به هم متصل می‌گردانند.

نمایشگاه کتایون روحی در گالری شیرین

کتایون روحی متولد 1344 است و در پاریس تحصیل کرده و زندگی می‌کند. روحی قلم نقاشانه خود را از نگارگری ایرانی برداشته و از شعر به صورت فرمی و محتوایی بهره می‌برد، او آثارش را در بافتی سرتاسر شاعرانه و مشابه اشعار غنایی فارسی خلق کرده و به واقع نیز او از خاکستری و بافت حاصل از نوشتار برای ایجاد فرم‌های بصری در آثارش بهره برده‌است. روحی از اشعار به صورت چین خوردگی‌های لطیفی در بافت ساکن پس زمینه سود جسته و به این ترتیب ریتمی را ایجاد کرده است که آن نیز به آهنگ شعر شبیه است هرچند نوشته‌های درون آثار مستقیما شعر نیستند و در آثار تکرار می‌شوند اما لحنی شاعرانه دارند.

نمایشگاه کتایون روحی در گالری شیرین

روحی در آثار متاخر و همچنین گذشته خود این پرده نازک و مواج نوشتار را به شکل‌های مختلفی داشته است و در کنار آن نیز بازگشتی به فضای واقع گرا با لحن نگارگری می‌کند این‌گونه می‌توان گفت که به نظر می‌رسد او هر عنوانی را که بر مجموعه‌های آثارش بگذارد کماکان همان لحن را دنبال می‌کند. لحنی احساساتی و درون گرا که آینه آمال و تجلی آرزوها و خیالات لطیف آفریننده خود هستند.

نمایشگاه کتایون روحی در گالری شیرین

کتایون روحی همچنین از رنگ به صورت محدود بهره می‌برد و نقاط تاکید آثار را به منظور ایجاد تنوع به کار می‌گیرد و به ترکیب‌بندی‌های قرینه و ایستای سنتی وفادار می‌ماند، استفاده از نگاره درخت، درخت زندگی و دو رنگ سیاه و سفید برای پس‌زمینه هرچند ارتباط هوشمندانه او را با نگارگری معاصر ایرانی برقرار می‌کند اما در چرخه تکرار، فرم را به یکنواختی می‌برد و روحی نمی‌تواند آثار را از گرفتاری در این حس بیرون بیاورد.

نمایشگاه کتایون روحی در گالری شیرین

کشف رمزگان پنهان در گوشه‌های تابلو و تلاش برای خواندن نوشته‌های برعکس شده  علیرغم آغازی بازیگوشانه و طناز به واسطه قاب‌های عمودی سلب و ایستای ستون مانند به چشم خسته مجال استراحت نمی‌دهند و این گوشه‌هایی که قرار است به واسطه عنوان نمایشگاه بازتاب دهنده آن باغ دگر باشند ضعیف‌تر از این عمل می‌کنند که بتوانند بر کل نمایشگاه سایه بیفکند یا تاثیری عمومی‌تر بر آن بگذارد. آن‌ها کوچک و بدون تاکید در فضای کلی تابلو رها شده‌اند، نقب‌هایی که به تاریخ هنر ایران و جهان و بازی با آن پرداخته‌است، اما ترسان و گوشه‌گیر.

نمایشگاه کتایون روحی در گالری شیرین

کتایون روحی کارنامه پرباری از نمایشگاه‌های نقاشی در داخل و خارج از ایران دارد و در نحوه کاری خود تثبیت شده‌است. او با استفاده از قلم‌گیری نقاشی سنتی ایرانی و عناصر نوشتاری که بخشی از فرهنگ پایه او را تشکیل می‌دهند به متدی نشانه‌ای دست یافته‌است که جهان فردی و ذهن او را بر بوم نقاشی بازتاب می‌دهد. متدی فردی که او چندان بر کشف قابلیت‌های فرمال‌ آن نمی‌رود و بیشتر محو لطافت شاعرانه و توالی خیال در آن باقی مانده‌است.

نمایشگاه کتایون روحی در گالری شیرین

نقدهای دیگر به همین قلم:

[su_posts id=”72816″ tax_operator=”0″ order=”desc” orderby=”none”][su_posts id=”47315″ tax_operator=”0″ order=”desc”][/su_posts]

[su_posts id=”72729″ tax_operator=”0″ order=”desc” orderby=”none”][su_posts id=”47315″ tax_operator=”0″ order=”desc”][/su_posts]

[su_posts id=”72448″ tax_operator=”0″ order=”desc” orderby=”none”][su_posts id=”47315″ tax_operator=”0″ order=”desc”][/su_posts]

[su_posts id=”72376″ tax_operator=”0″ order=”desc” orderby=”none”][su_posts id=”47315″ tax_operator=”0″ order=”desc”][/su_posts]

[su_posts id=”72233″ tax_operator=”0″ order=”desc” orderby=”none”][su_posts id=”47315″ tax_operator=”0″ order=”desc”][/su_posts]

[su_posts id=”72138″ tax_operator=”0″ order=”desc” orderby=”none”][su_posts id=”47315″ tax_operator=”0″ order=”desc”][/su_posts]

[su_posts id=”71349″ tax_operator=”0″ order=”desc” orderby=”none”][su_posts id=”47315″ tax_operator=”0″ order=”desc”][/su_posts]

[su_posts id=”71049″ tax_operator=”0″ order=”desc” orderby=”none”][su_posts id=”47315″ tax_operator=”0″ order=”desc”][/su_posts]

[su_posts id=”70349″ tax_operator=”0″ order=”desc” orderby=”none”][su_posts id=”47315″ tax_operator=”0″ order=”desc”][/su_posts]

[su_posts id=”68600″ tax_operator=”0″ order=”desc” orderby=”none”][su_posts id=”47315″ tax_operator=”0″ order=”desc”][/su_posts]

[su_posts id=”68330″ tax_operator=”0″ order=”desc” orderby=”none”][su_posts id=”47315″ tax_operator=”0″ order=”desc”][/su_posts]

[su_posts id=”68148″ tax_operator=”0″ order=”desc” orderby=”none”][su_posts id=”47315″ tax_operator=”0″ order=”desc”][/su_posts]

[su_posts id=”68922″ tax_operator=”0″ order=”desc” orderby=”none”][su_posts id=”47315″ tax_operator=”0″ order=”desc”][/su_posts]