سه شنبه , ۲۶ شهریور ۱۳۹۸
خانه | نقد و بررسی | نقد (برگه 53)

نقد

صدا، صدا، صدا، تنها صداست که می‌ماند

سحر افتخارزاده، تندیس: “الو الو! اینجا تهران”. این اولین و آخرین صدایی است که با ورود به نمایشگاه “سیم کشی روکار”، اثر «ژینوس تقی‌زاده» و خروج از آن می‌شنویم. صدایی که مدام تکرار می‌شود و با تعیین مرز بیرون و درون گالری، مخاطب را درون محدوده مشخص رویدادی واحد قرار می‌دهد ...

ادامه نوشته

آن‌جا که شکل جادو می‌کند

حافظ روحانی، تندیس: علی‌رضا رضایی در بخشی عمده از نوشته‌ی نمایشگاه «تئوری پالایش سازها» به ریشه‌ی واژه‌ی موسیقی اشاره می‌کند و معنی لغوی آن در زمان سریانی را توضیح می‌دهد: «بسیاری نمی‌دانند که موسیقی کلمه‌ای است به زبان سریانی، و خود متشکل است از دو کلمه‌ی دیگر: «مو» به معنای ...

ادامه نوشته

اشباح آسفودل

مریم روشن‌فکر، تندیس: در دنیای زیر زمین، قلمرو هادس، اشباحی سرگردان، مردمانی فاقد پلشتی و نیکی، اشباحی که نه در بهشت جای دارند، نه لایق جهنم‌اند، در زندگی‌ای دور از شعور انسانی سرگردانند.آسفودل نام گیاهی است که در اساطیر یونان باستان نشانه مرگ و جهان زیرین محسوب می شده است. این گل ...

ادامه نوشته

پیش‌انگاشت‌های ادراک

سحر افتخارزاده، تندیس: علی یحیایی در اولین نمایش انفرادی آثار خود، مجموعه عکس “پرلود” را در گالری “شیرین” به نمایش در‌آورده‌ است. این مجموعه شامل ۱۳ تابلو است که به شیوه عکاسی صحنه آرایی شده و با شگرد ابتیکی متفاوتی خلق شده‌اند. در برخورد اولیه با آثار، مخاطب با تصویری ...

ادامه نوشته

نیایش شرقی | نور جلای‌مان می‌دهد

حافظ روحانی، تندیس: در نیمه‌ی اول قرن بیستم، در هیاهوی مدرنیست‌ها، زمانی که واسیلی کاندینسکی، یکی از پیشگامان نقاشی انتزاعی، خواست تا سبک نوین‌اش، دل سپردن به رنگ و خط و سطح به جای تکرار مسیر قبلی نقاشی، بازنمایی را توضیح دهد، به معنویت متوسل شد، جایی که او باید ریشه‌ی ...

ادامه نوشته

نمایشی در غیاب| نگاهی به آثار فرامرز پیلارام

جاوید رمضانی، تندیس | نگاهی به آثار فرامرز پیلارام : فرم غنی و شاعرانگی تاریخی خط پارسی امروزه بستری وسیع برای جولان مدرنیسم هنری فراهم آورده است. آغاز این داد و دهش به صورت انضمامی و از دهه ۴۰ آغاز گردید. تلفیق نقاشی مدرن با موتیف‌ها، نمادها و نقش‎های ملی و ...

ادامه نوشته

قفس پرندگان | نگاهی به هفت‌نگاه

حافظ روحانی، تندیس: مهر ماه ۱۳۸۵، هفت نگارخانه گرد هم آمدند تا «هفت نگاه» پا بگیرد. آن‌طور که خود بانیان این گروه در وب‌سایت‌ رسمی «هفت نگاه» آورده‌اند: «هدف آن‌ها، یافتن راهکارهایی برای بیش‌تر مطرح شدن هنرهای تجسمی ایران، شناساندن آن به عامه مردم با برگزاری نمایشگاه‌هایی در تهران و شهرستان‌ها ...

ادامه نوشته

برهوتِ دشتی

سحر افتخارزاده، تندیس: نمایشگاه اخیر گوهر دشتی در گالری “محسن”، شامل دو مجموعه عکس با عنوان “ایران، بی‌عنوان” از سال ۹۲ –هفت تابلو- و “بی‌وطن” از سال‌های۹۳-۹۴ –هشت تابلو- می‌شود. هر دو مجموعه با عکاسیِ صحنه‌آرایی‌شده خلق شده‌اند و به شیوه‌ای نمادین وضعیت انسان ایرانی را در موقعیت مکانیِ تعریف ...

ادامه نوشته

نگاهی به «شاخ‌بازی» مجسمه های عارف رودباری

  حافظ روحانی،تندیس: طنازی هنرمند اولین چیزی است که از تماشای آثار عارف رودباری شهمیری به ذهن متبادر می‌شود؛ یک هنرمند خودآموخته که به گفته‌ی گالری‌دارش، کار به عنوان مجسمه‌ساز را تنها سه سال پیش آغاز کرده و در همین مدت کوتاه ده‌ها مجسمه با تکنیک‌های مختلف، از پاپیه‌ماشه گرفته ...

ادامه نوشته

سهل ممتنع

مریم روشن‌فکر، تندیس: « این، دیا» نمایشگاهی است درباره چگونه دیدن، زوایای مختلف دیدن و تجربه دیدن. نمایشگاهی که شما را هم به « این، دیا» می‌برد و هم نمی برد.همان طور که به جای استفاده از عنوانی سرراست تر مثلا : سفر به هندوستان، روایت‌های هندوستان، داستان ایندیا و ...

ادامه نوشته

مزایای عضویت در خبرنامه آوام‌مگ را میدانید؟
دریافت بهترین مطالب وب سایت آوام مگ
ما هم از اسپم متنفریم و مطمئن باشد مشخصات شما امن خواهد بود.